ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΕΚΤΗ Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Β΄ ΕΛΜΕ ΕΒΡΟΥ

Το ΔΣ της Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας στηρίζει την ένσταση του συναδέλφου Χάρη Κουσινίδη, προέδρου της Β΄ ΕΛΜΕ Έβρου και συντάσσεται με το παρακάτω ψήφισμα του ΔΣ της ΟΛΜΕ:

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ δηλώνει, για ακόμη μία φορά, ότι στηρίζει κάθε διωκόμενο συνάδελφο για την υπόθεση του 1ου ΓΕΛ Αλεξανδρούπολης (βλ. εδώ και εδώ).

Οι εκπαιδευτικοί του σχολείου βρέθηκαν αντιμέτωποι με διώξεις και πειθαρχικές ποινές, ενώ η Α΄ ΕΛΜΕ Έβρου και το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με συνεχείς παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις, συνέβαλε αποφασιστικά στην υπεράσπισή τους και στην έκδοση αθωωτικών αποφάσεων από το Πειθαρχικό Συμβούλιο. Στεκόμαστε στο πλευρό όλων των συναδέλφων που διώχθηκαν για τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Απαιτούμε να γίνει δεκτή η ένσταση του Χάρη Κουσινίδη, Προέδρου της Β΄ ΕΛΜΕ Έβρου, και να ακυρωθεί άμεσα η ποινή της επίπληξης που του επιβλήθηκε από τη Διευθύντρια της ΔΔΕ Έβρου, επειδή εξέφρασε, στο πλαίσιο της συνδικαλιστικής του ιδιότητας, τη στήριξή του στους διωκόμενους συναδέλφους.

Η εκδίκαση της ένστασης θα εξεταστεί και αυτή τη Δευτέρα 20 Ιουλίου, στις 10:00 π.μ., στην Κομοτηνή όπου η ΟΛΜΕ έχει απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής στην κινητοποίηση στήριξης των απεργών συναδέλφων που απολογούνται στο πειθαρχικό συμβούλιο (βλ. εδώ).

Η απόπειρα τρομοκράτησης και εκφοβισμού δεν θα περάσει!

ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΓΚΑΛΥΦΘΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΕΝΟΣ 20ΧΡΟΝΟΥ ΝΕΟΥ ΑΠΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ

 Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες!

Δεν θα ανεχτούμε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους

Η δολοφονία του 20χρονου νέου Θοδωρή Ζαβραδινού - Καραμπαμπά που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στο Άργος, προκαλεί οργή, αγανάκτηση! Οι συνθήκες της υπόθεσης πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ένας νέος άνθρωπος, άοπλος, δέχτηκε θανάσιμα πυρά από αστυνομικούς. Είναι αδιανόητο ένα αστυνομικό μπλόκο και μία καταδίωξη  να καταλήγουν σε πολλαπλούς πυροβολισμούς και τελικά στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο, δεν είναι άλλωστε το πρώτο που συμβαίνει στη χώρα μας. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων της αστυνομικής βίας. Ούτε οφείλεται στη “κακιά στιγμή” ή σε μια “κακή εκτίμηση”.

Είναι απόρροια μιας πολιτικής που εκπαιδεύει την αστυνομία να αντιμετωπίζουν τον λαό ως εχθρό, την ώρα που μεγάλοι επιχειρηματίες μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητοι στα γήπεδα οπλοφορώντας ή να ανταλλάσσουν γροθιές, σε δημόσια θέα.

Η ένταση της κρατικής καταστολής αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής, της έντασης της εκμετάλλευσης, της προετοιμασίας για νέες, πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι τελικά το αποτέλεσμα ενός κράτους επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει το λαό από τις φυσικές καταστροφές, να εξασφαλίσει ισότιμα για όλες και όλους και ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, του Αθλητισμού και του Πολιτισμού,  όπως γνωρίζουμε καλά εμείς οι εκπαιδευτικοί, αλλά ικανότατου να ποινικοποιεί απεργιακούς αγώνες, να θεωρεί πειθαρχικό αδίκημα και άσκηση “κακόβουλης κριτικής στη Διοίκηση”, όταν ο/η εκπαιδευτικός καταγγέλλει δημόσια τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την υποχρηματοδότηση, να παραπέμπει στο πειθαρχικό Δημόσιους Υπάλληλους, επειδή απεργούν ή ακόμα και για μια αστική διαφορά με κάποιον τρίτο (“αδίκημα περί αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας”).

Την ίδια στιγμή, προκαλούν αγανάκτηση οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, που αντί να αναζητούν τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες, επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος στην οικογένεια και να παρουσιάσουν τον αυτισμό ως απειλή για την κοινωνία. Τέτοιες αντιλήψεις είναι επικίνδυνες, αντιεπιστημονικές και βαθιά προσβλητικές για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Τις καταγγέλλουμε απερίφραστα, μάς δημιουργούν κυριολεκτικά αποστροφή!

Ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού δεν αποτελούν απειλή. Εκείνο που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες τους ως «κόστος», υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές και αφήνει τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους.

Καθημερινά, ως εκπαιδευτικοί, ως μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, δίνουμε τη μάχη μέσα στα σχολεία για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους, να αποκτήσουν γνώσεις, δεξιότητες και αυτονομία, ώστε να μπορούν να σταθούν ισότιμα ως ενήλικες στην κοινωνία. Η προσπάθειά μας, όμως, σκοντάφτει διαρκώς στην ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, των ελλείψεων και της υποστελέχωσης της Ειδικής Αγωγής.

Χιλιάδες κενά παραμένουν κάθε χρόνο ακάλυπτα. Οι δημόσιες δομές λειτουργούν χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, οι οικογένειες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για αξιολογήσεις και θεραπείες, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση, που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη κάθε παιδιού, μετατρέπεται σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

Αυτή είναι η πραγματική βία που βιώνουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους.

Καταδικάζουμε τη νέα, κρατική δολοφονία. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Δεν ανεχόμαστε καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή αποσιώπησης.

Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης των γονιών, κάθε μορφή στιγματισμού των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολιτική που υποβαθμίζει τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαντλεί τους εργαζόμενους και στερεί από τα παιδιά και τις οικογένειές τους τα δικαιώματά τους.

Διεκδικούμε:

• Να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες του θανάτου του 20χρονου και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.
• Μαζικούς, μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ΕΕΠ, ΕΒΠ και όλου του αναγκαίου προσωπικού σε όλες τις δομές της Ειδικής Αγωγής.
• Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία, Πρόνοια και Ειδική Αγωγή για όλους, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών.
• Έγκαιρη διάγνωση, αξιολόγηση και παρέμβαση για κάθε παιδί, με πλήρως στελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες.
• Ουσιαστική στήριξη των οικογενειών με ολοκληρωμένες κοινωνικές, επιστημονικές και οικονομικές παροχές.
• Σύγχρονα, ασφαλή και επαρκώς στελεχωμένα σχολεία και δομές που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών.
• Καμία οικογένεια μόνη της. Καμία ανοχή στον στιγματισμό, στην εγκατάλειψη και στην καταστολή.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ -ΙΣΣΩΝ ΣΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΨΗΦΙΣΜΑ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΛΜΕ Α΄ ΕΒΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΡΟΚΗΡΥΓΜΕΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Η Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας στηρίζει τους/τις συναδέλφους -ισσες και την συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κομοτηνή την Δευτέρα 20-7-2026  και ώρα 10:00 σε συντονισμό με όλα τα εκπαιδευτικά σωματεία της ΑΜΘ.

Η απόπειρα τρομοκράτησης, εκφοβισμού, χτυπήματος του απεργιακού δικαιώματος δεν θα περάσει!

Να δικαιωθούν οι συνάδελφοι/ισσες  που καλούνται την Δευτέρα 20 Ιούλη σε απολογία για τη συμμετοχή τους στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου. Ανάμεσά τους και  συνάδελφοι εκπαιδευτικοί Δ.Ε., μέλη της Α΄ ΕΛΜΕ Έβρου μεταξύ των οποίων και η αντιπρόεδρος της Α΄ ΕΛΜΕ Έβρου. Οι συνάδελφοι καλούνται μες στο κατακαλόκαιρο με τα σχολεία κλειστά, σε προφορική απολογία ενώπιον του Α΄ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Π.Δ.Ε. ΑΜΘ μαζί με άλλους συναδέλφους της πρωτοβάθμιας  στην περιοχή της ΑΜΘ για το «αδίκημα» συμμετοχής στη νόμιμα προκηρυγμένη απεργία – αποχή από την αξιολόγηση των νόμων 4692/20 και 4823/21, υλοποιώντας τις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου. Δηλώνουμε και διατρανώνουμε ότι δεν θα αφήσουμε κανένα και καμία μόνο/η απέναντι στις άδικες, έωλες και απεργοσπαστικές διώξεις.

Ολόκληρος ο κλάδος βρίσκεται στο πλευρό των διωκόμενων εκπαιδευτικών. Οι συνάδελφοι/ισσες εκπαιδευτικοί που σέρνονται σε απολογία δεν έχουν υποπέσει σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα, αλλά συμμετέχουν σε μια συλλογική απεργιακή δράση του κλάδου, υλοποιώντας συλλογικές αποφάσεις της Ομοσπονδίας μας και της ΑΔΕΔΥ. Η απεργία-αποχή που έχει προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ με ημερομηνία 15/7/2024 από τις διαδικασίες της ατομικής αξιολόγησης είναι σε ισχύ, αφού δεν έχει προσβληθεί στα δικαστήρια μέχρι και σήμερα.

Είμαστε περήφανοι για τους/τις συναδέλφους/ισσες που παρά τις αφόρητες πιέσεις και τον εκφοβισμό υλοποιώντας τις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου κρατάνε ανοιχτό τον αγώνα ενάντια στην κυβερνητική και εκπαιδευτική πολιτική, που επιδιώκει την εμπορευματοποίηση και κατηγοριοποίηση των σχολείων με εργαλείο και το νομοθετικό πλαίσιο για την «αξιολόγηση» και αγνοεί συνειδητά τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης και τις καταστροφικές συνέπειες των αποφάσεών της σε αυτή. Η αξιολόγηση δεν στοχεύει στη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου, αλλά στην ενοχοποίηση των εκπαιδευτικών για τις τραγικές ελλείψεις του προσωπικού και των υποδομών, στη μετατροπή των σχολείων σε επιχειρήσεις που θα ψάχνουν χορηγούς και στην εργασιακή ομηρία των συναδέλφων.

Με τη στάση τους οι συνάδελφοι/ισσες ενισχύουν τον αγώνα ενάντια στην διαχρονική πολιτική των κυβερνήσεων που υποβαθμίζει και εμπορευματοποιεί περαιτέρω τη δημόσια εκπαίδευση. Μια πολιτική που επειδή δεν μπορεί να πείσει κανέναν πια, επικεντρώνεται στις διώξεις και ποινικοποιεί τους αγώνες των εκπαιδευτικών.

Απαιτούμε και διεκδικούμε την πλήρη απαλλαγή και δικαίωση των συναδέλφων/ισσών. Η προσπάθεια της κυβέρνησης και του Υπουργείου να τρομοκρατήσει τον κλάδο θα πέσει στο κενό.

Ενωμένοι και συσπειρωμένοι θα τα καταφέρουμε ακόμα μια φορά!

ΨΗΦΙΣΜΑ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΕΠΕ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΡΟΚΗΡΥΓΜΕΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

«Κάτω τα χέρια από τις συναδέλφισσές μας! Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Η απεργία δεν διώκεται, νικά!»

Και μέσα στο κατακαλόκαιρο συνεχίζεται η εκστρατεία τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών!

Το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση συνεχίζουν την επίθεση με τις πειθαρχικές διώξεις σε βάρος αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών, οι οποίοι υπερασπίζονται το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία. Τρεις συναδέλφισσες εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μέλη του Συλλόγου Μεσσηνίας, κλήθηκαν σε ακρόαση και απολογία ενώπιον του Α΄ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Π.Δ.Ε. Πελοποννήσου, την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026, με την κατηγορία του υποτιθέμενου πειθαρχικού αδικήματος της μη συμμετοχής στην αξιολόγηση. Κι αυτό, ενώ συμμετείχαν σε νόμιμη απεργία, υλοποιώντας αποφάσεις της Ολομέλειας Προέδρων της ΔΟΕ, της 93ης Γενικής Συνέλευσης της ΔΟΕ και της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ.

Καταγγέλλουμε την αντεργατική και αντιεκπαιδευτική πολιτική των πειθαρχικών διώξεων και τον εκφοβισμό της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η κυβέρνηση της ΝΔ και το ΥΠΑΙΘΑ αμφισβητούν στην πράξη το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία. Η αξιολόγηση και οι πειθαρχικές διώξεις αποτελούν εργαλεία που υπηρετούν την περαιτέρω εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης, υπονομεύοντας παράλληλα τον παιδαγωγικό ρόλο των εκπαιδευτικών.

Οι συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα ενάντια στις πειθαρχικές διώξεις εκφράζουν την αποφασιστικότητα του κλάδου να σταθεί στο πλευρό των εκπαιδευτικών που διώκονται, αλλά και τη βούλησή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στην εκπαίδευση-εμπόρευμα, την ιδιωτικοποίηση και την κατηγοριοποίηση, ενάντια στο σχολείο των δεικτών και των πλατφορμών, της σιωπής και του φόβου. Έχει αποδειχθεί ότι η αλληλεγγύη, η συλλογική δράση και ο ανυποχώρητος αγώνας αποτελούν τη μοναδική απάντηση στην καταστολή και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και τον μόνο δρόμο που μπορεί να οδηγήσει στη νίκη.

Οι συναδέλφισσές μας δεν θα δώσουν μόνες τους αυτή τη μάχη!

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΤΙΑ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ

Άμεση απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση μέσα στον Αύγουστο στη Βουλή, μέσα στο καλοκαίρι, αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού. Επιχειρεί να κατοχυρώσει συνταγματικά μια σειρά αντιδραστικές τομές, που ήδη υλοποιούνται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέτοντας ως στόχο την απόλυτη ευθυγράμμιση με το ευρωενωσιακό δίκαιο, αποκαλύπτοντας το πραγματικό αντιλαϊκό πρόσωπο του «κράτους δικαίου της ΕΕ» που έχουν κάνει σημαία τους τα κόμματα του κεφαλαίου. Με τις προτάσεις της, η κυβέρνηση ουσιαστικά ομολογεί ότι η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι βασικό προαπαιτούμενο για να «θωρακιστεί» η οικονομία, δηλαδή να στηρίζονται απλόχερα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Όλη η συνταγματική αναθεώρηση κινείται σε αντιδραστική κατεύθυνση, αλλά υπάρχουν κάποια άρθρα που ιδιαίτερα αφορούν τους δημοσίους υπαλλήλους, τους εκπαιδευτικούς και το χώρο της εκπαίδευσης συνολικά.

Κεντρική θέση στο σχεδιασμό της κυβέρνησης έχει η αναθεώρηση του άρθρου 103 με το οποίο κατοχυρώνεται η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Ο στόχος τους είναι καθαρός: να ανοίξει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση, πλέον και με τη συνταγματική βούλα, τη δυνατότητα να απολύει εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας πάνω από 100 χρόνια πίσω σε εποχές που οι δημόσιοι υπάλληλοι απολύονταν με συνοπτικές διαδικασίες και ήταν άμεσα εξαρτημένοι από την εκάστοτε κυβέρνηση. Ενδεικτική των προθέσεων είναι η σύνδεση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με την αξιολόγηση. Πρόκειται για μια επιλογή που επιχειρεί να μονιμοποιήσει την αξιολόγηση ως μηχανισμό πειθάρχησης, ελέγχου και τελικά εργασιακής ανασφάλειας. Πραγματικός στόχος είναι η διαμόρφωση ενός δημόσιου τομέα όπου ο εργαζόμενος θα καλείται να συμμορφώνεται με κάθε κυβερνητική επιλογή, χωρίς δικαίωμα αμφισβήτησης, διεκδίκησης και συλλογικής δράσης.

Για τους εκπαιδευτικούς, η συζήτηση αυτή δεν γίνεται στο κενό. Ας θυμίσουμε το πρωτοφανές κύμα πειθαρχικών διώξεων που έχει εξαπολυθεί τα τελευταία χρόνια απέναντι σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς λόγω της συμμετοχής τους στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση. Η επιδίωξη συνταγματικής σύνδεσης της αξιολόγησης με τη μονιμότητα και την υπηρεσιακή εξέλιξη έρχεται να προσδώσει ακόμη πιο μόνιμα χαρακτηριστικά σε αυτή την πολιτική. Πρόκειται για μια προσπάθεια επιβολής ενός σχολείου όπου η συμμόρφωση θα επιβραβεύεται και η συλλογική διεκδίκηση θα τιμωρείται.

Δεν τους φτάνει η αναθεώρηση του άρθρου 103 για να ανοίξει ο δρόμος των απολύσεων στο Δημόσιο. Βάζουν στο στόχαστρο και το άρθρο 16, για να γίνει συνολικά η Ανώτατη Εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. η αναθεώρηση του άρθρου 16 έρχεται να ολοκληρώσει μια πορεία ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης. Η ίδρυση ιδιωτικών ιδρυμάτων στην ανώτατη εκπαίδευση, η διαρκής υποβάθμιση της δημόσιας χρηματοδότησης και η ολοένα μεγαλύτερη λειτουργία της εκπαίδευσης με όρους αγοράς διαμορφώνουν ένα τοπίο όπου το δικαίωμα στη μόρφωση μετατρέπεται σταδιακά σε ατομική και οικογενειακή υπόθεση, αντί για κοινωνικό αγαθό που οφείλει να εγγυάται το κράτος.

Την ίδια στιγμή, η προτεινόμενη αναθεώρηση του άρθρου 79, με τη συνταγματική κατοχύρωση αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών, επιχειρεί να μετατρέψει τη λιτότητα σε μόνιμο συνταγματικό κανόνα. Αν οι κοινωνικές δαπάνες υποταχθούν ακόμη περισσότερο στους στόχους της «δημοσιονομικής σταθερότητας», τότε η υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας δεν θα αποτελεί απλώς κυβερνητική επιλογή αλλά συνταγματικά κατοχυρωμένη κατεύθυνση. Τα αιτήματα για περισσότερους εκπαιδευτικούς, μικρότερα τμήματα, σύγχρονες σχολικές υποδομές και ουσιαστική στήριξη των μαθητών θα αντιμετωπίζονται ως δημοσιονομικό πρόβλημα και όχι ως κοινωνική ανάγκη. Επιδιώκει οι δίκαιες διεκδικήσεις μας για αύξηση της χρηματοδότησης στην Υγεία, την Πρόνοια και την Παιδεία, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να βαφτίζονται «μη δημοσιονομικά βιώσιμες» και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο.

Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που θα ματώνουμε για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους.

Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” που υπερασπίζεται η ΝΔ και τα κόμματα που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά  και οργανωμένα!

Υπάρχει ήδη πλούσια πείρα από την «κατάργηση στην πράξη της μονιμότητας στο Δημόσιο» που υλοποίησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Χιλιάδες συνάδελφοί μας δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει και στην ποιότητα των υπηρεσιών προς τον λαό. Τώρα επιδιώκουν να βάλουν και συνταγματική βούλα σε αυτή την κατάσταση. Να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον φόβο της απόλυσης.

Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός με τη διάλυση των δημοσίων υπηρεσιών από την πολιτική που ασκείται. Παράλληλα η τρομοκρατία θα γίνει καθεστώς και όσοι αντιδρούν στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και την αξιολόγηση που θα την υπηρετεί θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης.

Απορρίπτουμε αυτούς τους σχεδιασμούς. Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα και οργανώνουμε τον αγώνα, μέσα από τα σωματεία μας, για να αποτραπεί στο σύνολο της η συνταγματική αναθεώρηση για αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, ποιοτικές υπηρεσίες για τον λαό.

Δίνουμε μαζική, μαχητική πρώτη απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ στις 14 Ιούλη με στάση εργασίας 11:00-14:00 για όλο το δημόσιο.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ

14 ΙΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ

Απαιτούμε:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
• Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
• Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες, επιστροφή του κλεμμένου ΜΚ και επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης.
• Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος. Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία.
• Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
• Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΙΔΟΥ

Το ΔΣ της Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και τη στήριξή της στη συνάδελφο, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας, Μαρία Μαυροκεφαλίδου, η οποία καλείται σε απολογία από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, ύστερα από δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος της από τη ΔΙ.Π.Ε. Εύβοιας κατά το σχολικό έτος 2021-2022, και τον τότε Διευθυντή Εκπαίδευσης.

Η συνάδελφος διώκεται επειδή πρωτοστάτησε στο σχολείο που υπηρετούσε, για να μην προχωρήσει η συγχώνευση δύο τμημάτων με 36 εγγεγραμμένους μαθητές, για να καλυφθεί το εκπαιδευτικό κενό που υπήρχε στο ένα από τα δύο τμήματα της ΣΤ' τάξης στο σχολείο της, αλλά και για την κάλυψη των κενών που υπήρχαν στα δύο τμήματα ΖΕΠ.

Διώκεται,  ακόμη, επειδή επέλεξε τη συλλογική δράση μαζί με τον Σύλλογο Διδασκόντων και τους γονείς των μαθητών, διεκδικώντας την άμεση κάλυψη των κενών και ζητώντας εγγράφως ενημέρωση για τις εντολές της διοίκησης και τη νομιμότητά τους, χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση.

Αντί η ΔΙ.Π.Ε. και το Υπουργείο Παιδείας να προχωρούν στην κάλυψη των αναγκών του σχολείων και στην ουσιαστική στήριξη των μαθητών, επιλέγουν τη στοχοποίηση και τη δίωξη εκπαιδευτικών που υπερασπίστηκαν το σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.

Δε θα επιτρέψουμε να θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα η υπεράσπιση των μαθητών και η διεκδίκηση των αναγκαίων όρων για την εκπαίδευσή τους. Ο εκπαιδευτικός οφείλει να βρίσκεται δίπλα στους μαθητές του και να αγωνίζεται για την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων που υπηρετούν το παιδαγωγικό του έργο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να σταματήσει άμεσα η άδικη δίωξη της συναδέλφισσας.
• Άμεση κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους διορισμούς από την 1η Σεπτεμβρίου.
• Άμεση κάλυψη κάθε κενού που προκύπτει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.
• Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, με ανώτατο όριο τους 15 μαθητές στις μικρές τάξεις και τους 20 στις μεγαλύτερες.