ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΥΑ ΦΛΩΡΙΔΗ - ΠΛΕΥΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ

 

Η Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας καταδικάζει απερίφραστα και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο  την πρόσφατη κοινή υπουργική απόφαση Φλωρίδη-Πλεύρη με την οποία προβλέπεται μπόνους 250 ευρώ σε όσους/ες δικηγόρους πείσουν τους πρόσφυγες να παραιτηθούν από την αίτηση ασύλου τους και να επιστρέψουν «οικειοθελώς» στην πατρίδα τους! 

Σύμφωνα με την ΚΥΑ («Καθορισμός των προϋποθέσεων και της διαδικασίας παροχής δωρεάν νομικής καθοδήγησης στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας εξέτασης των αιτήσεων διεθνούς προστασίας»), ο/η δικηγόρος για να πάρει τα 250 ευρώ θα πρέπει να ενταχθεί οργανικά σε ένα ειδικό Μητρώο Δικηγόρων και στη συνέχεια να πείσει τον πρόσφυγα ώστε να επιστρέψει εκεί από όπου ήρθε, διαφορετικά θα οδηγηθεί στη φυλακή ή σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης και γενικά θα του γίνει η ζωή κόλαση, όπως δήλωνε με τον κυνισμό και την απανθρωπιά που τον χαρακτηρίζουν ο υπουργός αντιμεταναστευτικής πολιτικής... 

Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή εξέλιξη, που προκαλεί απέχθεια και οργή σε κάθε δημοκρατικό άνθρωπο! Με τον πλέον επίσημο τρόπο το λειτούργημα του δικηγόρου υποβιβάζεται από το ρόλο της υπεράσπισης του δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σε ένα πειθήνιο όργανο της απάνθρωπης αντιμεταναστευτικής πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία ενσωματώνει το ισχύον βάρβαρο και ρατσιστικό νομοθετικό πλαίσιο με βάση το νέο Σύμφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο. Ο/Η δικηγόρος δεν θα είναι πια ο/η νομικός καθοδηγητής των προσφύγων στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, αλλά κομμάτι του κρατικού μηχανισμού που απεργάζεται τον περιορισμό τους. Με την περιβόητη «νομική καθοδήγηση», όχι μόνο κουρελιάζεται κάθε έννοια υπεράσπισης των κατατρεγμένων που ζητούν τα αυτονόητα δικαιώματα τους, την προστασία τους, αλλά ουσιαστικά ο δικηγόρος μετατρέπεται σε ένα κυνικό και απάνθρωπο εκβιαστή, υπερασπιστή της πολιτικής που βυθίζει τους λαούς στον όλεθρο. Οι πρόσφυγες της φτώχειας και των πολέμων που, ακόμη και με το πανάρχαιο εθιμικό δίκαιο είχαν την δυνατότητα να ζητήσουν άσυλο και προστασία, θα είναι έρμαια της αυθαιρεσίας και των παραβιάσεων των δικαιωμάτων που απορρέουν από την συνθήκη τους, χωρίς να έχουν καν τη δυνατότητα να τα καταγγείλουν. 

Αυτό είναι το κράτος δικαίου της ΕΕ και η αστική δικαιοσύνη που υμνούν όλα τα αστικά κόμματα, ειδικά τώρα που έρχεται ξανά στο προσκήνιο με την συζήτηση για την συνταγματική αναθεώρηση. Αποτελεσματικό, επιτελικό και ταχύτατο όταν πρόκειται να εξυπηρετήσει τους σχεδιασμούς των μακελλάρηδων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και εχθρικό απέναντι στους λαούς που ξεριζώνονται από την πατρίδα τους, απέναντι στους λαούς που αγωνίζονται. Σε έναν κόσμο που φλέγεται, με τις περισσότερες ένοπλες συγκρούσεις σε όλο τον πλανήτη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η κυβέρνηση της ΝΔ, υλοποιώντας κατά γράμμα την στρατηγική της ΕΕ, θέλει τους δικηγόρους “λαγούς” και διεκπεραιωτές αυτών των άθλιων και επικίνδυνων για τους λαούς σχεδιασμών, γρανάζι της αστικής δικαιοσύνης. 

Για το εργατικό και λαϊκό κίνημα προστασία του δικαιώματος στο άσυλο είναι αδιαπράγματευτη! 

• Να αποσυρθεί τώρα η ΚΥΑ που μετατρέπει τους δικηγόρους σε εκβιαστές και αντιμετωπίζει τους κατατρεγμένους πρόσφυγες σαν κοινούς εγκληματίες! 

• Κανένας/καμία δικηγόρος να μην παίξει τον ρόλο του μεσάζοντα στην προσπάθεια της κυβέρνησης να κάνει νόμιμα «pushbacks»! Καλούμε τους δικηγορικούς συλλόγους και όλο τον νομικό κόσμο να καταγγείλουν την κυβερνητική πρωτοβουλία και να διεκδικήσουν με κάθε τρόπο την απόσυρση-κατάργηση της ΚΥΑ. 

• Συνεχίζουμε την πάλη, μαζί με όλο το εργατικό, λαϊκό κίνημα για την κατάργηση του άθλιου Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου της ΕΕ, που αποτελεί τη βάση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της ελληνικής κυβέρνησης. 

• Δηλώνουμε τη σταθερή αλληλεγγύη μας σε όλους τους ξεριζωμένους, κατατρεγμένους ανθρώπους, πρόσφυγες και μετανάστες, που παλεύουν για την επιβίωση και για μια καλύτερη ζωή! 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΦΕΤΙΝΩΝ ΔΙΟΡΙΣΜΩΝ

 

Η ανακοίνωση της κατανομής των επικείμενων διορισμών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ξεπερνά κάθε όριο προκλητικότητας και αποτελεί μνημείο πλήρους περιφρόνησης του δημόσιου σχολείου. Εξαγγέλλονται μόλις 2.305 διορισμοί για σχεδόν 20.000 κενά σε Γυμνάσια, Λύκεια, ΕΠΑΛ και ΕΝΕΕΓΥΛ, τη στιγμή που οι φετινές συνταξιοδοτήσεις ανήλθαν σε 2.598 και οι προσλήψεις αναπληρωτών/τριών εκπαιδευτικών κατά το σχολικό έτος 2025-2026 έφτασαν τις 16.150 (8.153 στη Γενική Παιδεία, 4.529 στην Ειδική Αγωγή, 3.468 σε ΕΕΠ και ΕΒΠ). Μάλιστα, τα κενά δεν καλύφθηκαν, για πολλοστή φορά, ούτε μέχρι το τέλος της περασμένης σχολικής χρονιάς, με αποτέλεσμα να χαθούν εκατοντάδες χιλιάδες διδακτικές ώρες. Είναι προφανές ότι το τσεκούρι στους διορισμούς συνθλίβει τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και των μαθητριών μας και ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για υπερπληθή τμήματα των 28-29 παιδιών, καθώς και για την επιβολή υποχρεωτικών υπερωριών.

Στο πλαίσιο της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, του περιβόητου Συμφώνου Σταθερότητας και της πολεμικής οικονομίας, πρόκειται να πραγματοποιηθούν συνολικά μόλις 5.487 διορισμοί-εμπαιγμός στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, παρά τις αρχικές τυμπανοκρουσίες για 10.000 διορισμούς. Την ίδια στιγμή που χαρίζονται πακτωλοί δισεκατομμυρίων ευρώ δημόσιου χρήματος σε μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές, τραπεζίτες και στους εμπόρους του πολέμου, την τελευταία δεκαπενταετία έχουν χαθεί χιλιάδες οργανικές θέσεις εξαιτίας των συγχωνεύσεων και καταργήσεων 1.900 σχολείων και τμημάτων, της αύξησης του διδακτικού ωραρίου και του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, της κατάργησης των υπευθύνων βιβλιοθηκών, των εργαστηρίων και της παράλληλης διδασκαλίας ανά τμήμα στις ξένες γλώσσες, του εξοβελισμού ειδικοτήτων (ΠΕ78, ΠΕ08, ΠΕ80, ΠΕ81 κ.ά.), των μετακινήσεων εκπαιδευτικών για συμπλήρωση ωραρίου σε τέσσερα και περισσότερα σχολεία, καθώς και της επιβολής υποχρεωτικών υπερωριών. Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής της λιτότητας και των περικοπών για κάθε εργαζόμενο, οι αναπληρωτές/τριες συνάδελφοι όχι μόνο δεν καλύπτουν αποκλειστικά έκτακτες ανάγκες, αλλά αναπληρώνουν κάθε χρόνο τον ίδιο τους τον εαυτό. Καθόλου τυχαία, 20.000 νέοι συνάδελφοι δεν συμμετείχαν καν στους νέους πίνακες, ακριβώς λόγω της οικονομικής και επαγγελματικής απαξίωσης που βιώνουν.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΠΟΥΝ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ! ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ!

• Μαζικοί διορισμοί για την κάλυψη των 20.000 κενών στη Β/θμια Εκπ/ση. Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών/τριών. Κατάργηση του προσοντολογίου (ν. 4589/2019 – νόμος Γαβρόγλου). Όχι στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

• Γενναία αύξηση των δαπανών για την Παιδεία. Έως 20 μαθητές/τριες ανά τμήμα στη Γενική Παιδεία, έως 15 στις Ομάδες Προσανατολισμού και έως 10 στα εργαστήρια. Πλήρης λειτουργία των Τμημάτων Ένταξης και ένας εκπαιδευτικός ανά παιδί στην Παράλληλη Στήριξη. Καμία σκέψη για συμπτύξεις τμημάτων και επιβολή υποχρεωτικών υπερωριών.

• Δωδεκάμηνες συμβάσεις και εξίσωση των δικαιωμάτων αναπληρωτών και μονίμων. Πλήρη εργασιακά, συνταξιοδοτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα για τους αναπληρωτές. Εννεάμηνη άδεια μητρότητας και άδεια πατρότητας.

• Αύξηση του επιδόματος ανεργίας σύμφωνα με το πραγματικό κόστος ζωής. Άμεση απόσυρση των Κ.Υ.Α. που προβλέπουν τη μείωσή του. Όχι στο αίσχος της προπληρωμένης κάρτας. Προσμέτρηση των ημερών άδειας κύησης και λοχείας για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας.

• Μέτρα στήριξης της διαβίωσης των συναδέλφων. Δωρεάν στέγη και καταλύματα από Δήμους και Περιφέρειες, με ευθύνη του κεντρικού κράτους. Δωρεάν μετακινήσεις και σίτιση για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν εκτός του τόπου μόνιμης κατοικίας τους.

• Δημόσιο, δωρεάν σχολείο για την ολόπλευρη μόρφωση όλων των παιδιών, με πλήρη ξενόγλωσση, εικαστική, μουσική και αθλητική αγωγή. Κανένα παιδί εκτός σχολείου. Κανένα παιδί χωρίς απολυτήριο Λυκείου.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΙΣ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2026

ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΤΑΚΤΟΥΜΕ

ΤΟ ΜΙΣΘΟ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους!

Η Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας καλεί τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες να συμμετάσχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις και τη διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ 2026, στις 5/9 στη Θεσσαλονίκη.

Η φετινή ΔΕΘ πραγματοποιείται σε μια περίοδο που η κυβέρνηση της ΝΔ και το κεφάλαιο επιχειρούν να παρουσιάσουν μια εικόνα «ανάπτυξης» και «σταθερότητας» εν μέσω βαθιάς εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα βιώνουν τη συνεχή υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσής τους, με τους χαμηλούς μισθούς και την τρομακτική ακρίβεια στα τρόφιμα, την ενέργεια, τα ενοίκια. Συγχρόνως, η εμπορευματοποίηση της υγείας, της παιδείας, της ενέργειας, των κοινωνικών αγαθών τσακίζουν και άλλο τη ζωή του λαού.

Οι αναπληρωτές -τριες των ολιγόμηνων συμβάσεων, οι νεοδιόριστοι -ες των μισθών πείνας, όλοι -ες οι εκπαιδευτικοί και οι οικογένειες των μαθητών μας που πριν τελειώσει ο μήνας έχει τελειώσει ο μισθός μας, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις κυβερνητικές υποσχέσεις, από τα pass, τα «καλάθια» και τις εξαγγελίες – κοροϊδία που έχουν ήδη εξανεμιστεί από τους φόρους και την ακρίβεια στα τρόφιμα και την ενέργεια πριν καν φτάσουν στις τσέπες μας.

Αυτή είναι η «ανάπτυξη για όλους» και η «σταθερότητα» για τις οποίες θα κάνει εξαγγελίες η κυβέρνηση της ΝΔ, την ίδια ώρα που κοντά σε όλα τα άλλα βιώνουμε συνθήκες εργασιακής ζούγκλας, (13ωρα, πολλαπλασιασμός εργοδοτικών εγκλημάτων – «ατυχημάτων» κ.ά.), η κλοπή του εισοδήματος και της γης των αγροτών μέσω της ΚΑΠ. Και στον κλάδο μας, η «ανάπτυξή» τους σημαίνει  ρεκόρ παραιτήσεων λόγω δυσβάσταχτου κόστους διαβίωσης ή το ρεκόρ αιτήσεων των συναδέλφων προς τις διευθύνσεις για άδεια άσκησης συμπληρωματικής εργασίας. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των λεγόμενων «εθνικών στόχων» που σημαίνουν πιο βαθιά εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, που κάνουν τον λαό μας στόχο αντιποίνων και τον σέρνουν στην άβυσσο του πολέμου για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Ο πόλεμός τους φέρνει μόνο φτώχεια και δυστυχία για τον λαό

Η κυβέρνηση αλλά και όλοι όσοι προσδένονται στο άρμα της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης» του κεφαλαίου έχουν τεράστιες ευθύνες. Τον λογαριασμό τον πληρώνει ο λαός, με πάνω από 30 δισ. ευρώ για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας, με ένα ματωμένο πρωτογενές πλεόνασμα 5,185 δισ. ευρώ μέσα σε μόλις ένα τετράμηνο, αυξημένο κατά 3 δισ. ευρώ σε σχέση με τις προβλέψεις.

Η πολεμική οικονομία δεν είναι μόνο η αύξηση χωρίς κανένα περιορισμό των δαπανών για εξοπλισμούς. Είναι και η καθημερινή επίθεση στη ζωή της εργατικής τάξης και στη μόρφωση των μαθητών μας. Είναι οι ακόμα μεγαλύτερες περικοπές των διορισμών και των προσλήψεων, το στοίβαγμα των μαθητών σε 25αρια και 27αρια τμήματα σε ακατάλληλες αίθουσες. Είναι το κατηγοριοποιημένο σχολείο – αρένα που εξοντώνει τους μαθητές και τις μαθήτριές μας, οδηγεί στην εξουθένωση του/της εκπαιδευτικού  και στην απαξίωση του παιδαγωγικού του/της ρόλου. Είναι η προσπάθεια να στοιχηθούν οι μαθητές -τριές μας πίσω από τα πολεμικά αφηγήματά τους στο όνομα της «εθνικής ενότητας», η προσπάθεια να φιμωθεί ο/η εκπαιδευτικός που διδάσκει το δίκιο της πάλης για τη φιλία των λαών. Είναι η καταστολή και οι περιορισμοί στη συνδικαλιστική δράση. Είναι η Συνταγματική Αναθεώρηση με την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο,  η επιχείρηση χειραγώγησης και  εκφοβισμού, που συνδέονται με την αξιολόγηση, προκειμένου το εχθρικό κράτος να γίνει ακόμα πιο αποτελεσματικό. στην προώθηση της πολιτικής της εμπορευματοποίησης αλλά και να θωρακιστεί ακόμα περισσότερο απέναντι στους δίκαιους αγώνες των εργαζομένων.

Καμία αυταπάτη, καμία αναμονή! Αυτό το κράτος δε «χωράει» και τα κέρδη των εκμεταλλευτών και το δίκιο του λαού. Για να πάρει ανάσα ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο! Η προοπτική βρίσκεται στην κοινή πάλη των εργαζομένων, των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων.

Περισσεύουν τα παραμύθια για το περίφημο «ευρωπαϊκό κεκτημένο» που θα μας σώσει. H. Ε.Ε. της εκμετάλλευσης, των εργατικών «ατυχημάτων», των πολέμων, της εμπορευματοποίησης των υποδομών και των ιδιωτικοποιήσεων, της λιτότητας γεννά τη σαπίλα των σκανδάλων, όπως των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ,  που εξέθρεψε η πολιτική όλων των κυβερνήσεων και απογειώνει η κυβέρνηση της Ν.Δ.

Στις 5 Σεπτέμβρη να ακουστεί δυνατά από τη Θεσσαλονίκη:

διαλέγουμε τις ζωές μας και όχι τον πόλεμο και τα κέρδη τους!

Απαιτούμε:

• Λεφτά για υγεία και παιδεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία. Κάλυψη όλων των αναγκών στα σχολεία με μαζικούς μόνιμους διορισμούς. Σύγχρονα και ασφαλή σχολικά κτίρια. Όχι στην αντιδραστική αναθεώρηση του Συντάγματος.

• Άμεσα μέτρα ενάντια στην ακρίβεια. Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς στο ύψος των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων! Επιστροφή 13ου-14ου μισθού! Αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ για κάθε εργαζόμενο και 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Πλήρης προστασία της μητρότητας - Εξίσωση δικαιωμάτων των αναπληρωτών με αυτά των μονίμων συναδέλφων.

• Πλαφόν στην τιμή πώλησης στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, όπως το ψωμί, τα τρόφιμα, το γάλα, τα βρεφικά είδη, τα είδη ατομικής υγιεινής. Κατάργηση του ΦΠΑ και όλων των έμμεσων φόρων!

• Κατάργηση κάθε είδους χαρατσιού στα νοσοκομεία, στις διαγνωστικές εξετάσεις, στις τράπεζες, στο Δημόσιο. Μείωση στις τιμές των φαρμάκων και κατάργηση της συμμετοχής των ασθενών για τις εργατικές και λαϊκές οικογένειες.

• Ανασύσταση του ΟΕΚ για σύγχρονη και φθηνή κατοικία. Δυναμώνουμε τη δράση ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις.

• Προστασία των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Απειθαρχία στους νόμους της εργοδοτικής και κυβερνητικής καταστολής.

• Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο! Καμία συμμετοχή στους ευρωνατοϊκούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Να κλείσουν όλες οι βάσεις στη χώρα μας. Να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Πάτριοτ από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψουν πίσω όλες οι φρεγάτες του πολεμικού ναυτικού και τα F-16. Να μη σταλούν ελληνικά στρατεύματα κατοχής στην Παλαιστίνη.

• Αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό! Λευτεριά στην Παλαιστίνη! Αλληλεγγύη στην Κούβα! Να σταματήσει τώρα ο δολοφονικός αποκλεισμός από τις ΗΠΑ!

Η ΕΛΜΕ καλεί τους/τις συναδέλφους-ισσες να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις και θα εξετάσει τον τρόπο οργάνωσης της μετακίνησης. Για αυτό παρακαλούμε να αποστείλετε το συντομότερο την συμμετοχή σας στο mail της ΕΛΜΕ.

Όλοι και όλες στην ΔΕΘ 2026, Σάββατο 5/9!!!

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΕΚΤΗ Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Β΄ ΕΛΜΕ ΕΒΡΟΥ

Το ΔΣ της Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας στηρίζει την ένσταση του συναδέλφου Χάρη Κουσινίδη, προέδρου της Β΄ ΕΛΜΕ Έβρου και συντάσσεται με το παρακάτω ψήφισμα του ΔΣ της ΟΛΜΕ:

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ δηλώνει, για ακόμη μία φορά, ότι στηρίζει κάθε διωκόμενο συνάδελφο για την υπόθεση του 1ου ΓΕΛ Αλεξανδρούπολης (βλ. εδώ και εδώ).

Οι εκπαιδευτικοί του σχολείου βρέθηκαν αντιμέτωποι με διώξεις και πειθαρχικές ποινές, ενώ η Α΄ ΕΛΜΕ Έβρου και το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με συνεχείς παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις, συνέβαλε αποφασιστικά στην υπεράσπισή τους και στην έκδοση αθωωτικών αποφάσεων από το Πειθαρχικό Συμβούλιο. Στεκόμαστε στο πλευρό όλων των συναδέλφων που διώχθηκαν για τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Απαιτούμε να γίνει δεκτή η ένσταση του Χάρη Κουσινίδη, Προέδρου της Β΄ ΕΛΜΕ Έβρου, και να ακυρωθεί άμεσα η ποινή της επίπληξης που του επιβλήθηκε από τη Διευθύντρια της ΔΔΕ Έβρου, επειδή εξέφρασε, στο πλαίσιο της συνδικαλιστικής του ιδιότητας, τη στήριξή του στους διωκόμενους συναδέλφους.

Η εκδίκαση της ένστασης θα εξεταστεί και αυτή τη Δευτέρα 20 Ιουλίου, στις 10:00 π.μ., στην Κομοτηνή όπου η ΟΛΜΕ έχει απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής στην κινητοποίηση στήριξης των απεργών συναδέλφων που απολογούνται στο πειθαρχικό συμβούλιο (βλ. εδώ).

Η απόπειρα τρομοκράτησης και εκφοβισμού δεν θα περάσει!

ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΓΚΑΛΥΦΘΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΕΝΟΣ 20ΧΡΟΝΟΥ ΝΕΟΥ ΑΠΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ

 Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες!

Δεν θα ανεχτούμε τον στιγματισμό των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους

Η δολοφονία του 20χρονου νέου Θοδωρή Ζαβραδινού - Καραμπαμπά που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στο Άργος, προκαλεί οργή, αγανάκτηση! Οι συνθήκες της υπόθεσης πρέπει να διερευνηθούν σε βάθος και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.

Ένας νέος άνθρωπος, άοπλος, δέχτηκε θανάσιμα πυρά από αστυνομικούς. Είναι αδιανόητο ένα αστυνομικό μπλόκο και μία καταδίωξη  να καταλήγουν σε πολλαπλούς πυροβολισμούς και τελικά στο θάνατο ενός νέου ανθρώπου.

Δυστυχώς, το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο, δεν είναι άλλωστε το πρώτο που συμβαίνει στη χώρα μας. Είναι μακρύς ο κατάλογος των θυμάτων της αστυνομικής βίας. Ούτε οφείλεται στη “κακιά στιγμή” ή σε μια “κακή εκτίμηση”.

Είναι απόρροια μιας πολιτικής που εκπαιδεύει την αστυνομία να αντιμετωπίζουν τον λαό ως εχθρό, την ώρα που μεγάλοι επιχειρηματίες μπορούν να μπαίνουν ανενόχλητοι στα γήπεδα οπλοφορώντας ή να ανταλλάσσουν γροθιές, σε δημόσια θέα.

Η ένταση της κρατικής καταστολής αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής πολιτικής, της έντασης της εκμετάλλευσης, της προετοιμασίας για νέες, πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι τελικά το αποτέλεσμα ενός κράτους επιλεκτικά ανίκανου να προστατεύσει το λαό από τις φυσικές καταστροφές, να εξασφαλίσει ισότιμα για όλες και όλους και ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά τα αγαθά της Παιδείας, της Υγείας, του Αθλητισμού και του Πολιτισμού,  όπως γνωρίζουμε καλά εμείς οι εκπαιδευτικοί, αλλά ικανότατου να ποινικοποιεί απεργιακούς αγώνες, να θεωρεί πειθαρχικό αδίκημα και άσκηση “κακόβουλης κριτικής στη Διοίκηση”, όταν ο/η εκπαιδευτικός καταγγέλλει δημόσια τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την υποχρηματοδότηση, να παραπέμπει στο πειθαρχικό Δημόσιους Υπάλληλους, επειδή απεργούν ή ακόμα και για μια αστική διαφορά με κάποιον τρίτο (“αδίκημα περί αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας”).

Την ίδια στιγμή, προκαλούν αγανάκτηση οι δημόσιες τοποθετήσεις του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, που αντί να αναζητούν τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες, επιχειρούν να μεταθέσουν το βάρος στην οικογένεια και να παρουσιάσουν τον αυτισμό ως απειλή για την κοινωνία. Τέτοιες αντιλήψεις είναι επικίνδυνες, αντιεπιστημονικές και βαθιά προσβλητικές για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Τις καταγγέλλουμε απερίφραστα, μάς δημιουργούν κυριολεκτικά αποστροφή!

Ως εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού δεν αποτελούν απειλή. Εκείνο που αποτελεί πραγματικό κίνδυνο είναι η πολιτική που αντιμετωπίζει τις ανάγκες τους ως «κόστος», υποβαθμίζει τις δημόσιες δομές και αφήνει τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους.

Καθημερινά, ως εκπαιδευτικοί, ως μέλη του Ειδικού Εκπαιδευτικού και Ειδικού Βοηθητικού Προσωπικού, δίνουμε τη μάχη μέσα στα σχολεία για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, να αναπτύξουν τις δυνατότητές τους, να αποκτήσουν γνώσεις, δεξιότητες και αυτονομία, ώστε να μπορούν να σταθούν ισότιμα ως ενήλικες στην κοινωνία. Η προσπάθειά μας, όμως, σκοντάφτει διαρκώς στην ίδια πολιτική της υποχρηματοδότησης, των ελλείψεων και της υποστελέχωσης της Ειδικής Αγωγής.

Χιλιάδες κενά παραμένουν κάθε χρόνο ακάλυπτα. Οι δημόσιες δομές λειτουργούν χωρίς το αναγκαίο προσωπικό, οι οικογένειες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για αξιολογήσεις και θεραπείες, ενώ η έγκαιρη παρέμβαση, που αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη κάθε παιδιού, μετατρέπεται σε προνόμιο για όσους μπορούν να πληρώσουν.

Αυτή είναι η πραγματική βία που βιώνουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους.

Καταδικάζουμε τη νέα, κρατική δολοφονία. Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες. Δεν ανεχόμαστε καμία προσπάθεια συγκάλυψης ή αποσιώπησης.

Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια ενοχοποίησης των γονιών, κάθε μορφή στιγματισμού των ατόμων με αναπηρία και κάθε πολιτική που υποβαθμίζει τις δημόσιες υπηρεσίες, εξαντλεί τους εργαζόμενους και στερεί από τα παιδιά και τις οικογένειές τους τα δικαιώματά τους.

Διεκδικούμε:

• Να διερευνηθούν πλήρως οι συνθήκες του θανάτου του 20χρονου και να αποδοθούν όλες οι ευθύνες.
• Μαζικούς, μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ΕΕΠ, ΕΒΠ και όλου του αναγκαίου προσωπικού σε όλες τις δομές της Ειδικής Αγωγής.
• Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία, Πρόνοια και Ειδική Αγωγή για όλους, χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών.
• Έγκαιρη διάγνωση, αξιολόγηση και παρέμβαση για κάθε παιδί, με πλήρως στελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες.
• Ουσιαστική στήριξη των οικογενειών με ολοκληρωμένες κοινωνικές, επιστημονικές και οικονομικές παροχές.
• Σύγχρονα, ασφαλή και επαρκώς στελεχωμένα σχολεία και δομές που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών.
• Καμία οικογένεια μόνη της. Καμία ανοχή στον στιγματισμό, στην εγκατάλειψη και στην καταστολή.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ -ΙΣΣΩΝ ΣΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΨΗΦΙΣΜΑ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΛΜΕ Α΄ ΕΒΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΡΟΚΗΡΥΓΜΕΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Η Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας στηρίζει τους/τις συναδέλφους -ισσες και την συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κομοτηνή την Δευτέρα 20-7-2026  και ώρα 10:00 σε συντονισμό με όλα τα εκπαιδευτικά σωματεία της ΑΜΘ.

Η απόπειρα τρομοκράτησης, εκφοβισμού, χτυπήματος του απεργιακού δικαιώματος δεν θα περάσει!

Να δικαιωθούν οι συνάδελφοι/ισσες  που καλούνται την Δευτέρα 20 Ιούλη σε απολογία για τη συμμετοχή τους στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου. Ανάμεσά τους και  συνάδελφοι εκπαιδευτικοί Δ.Ε., μέλη της Α΄ ΕΛΜΕ Έβρου μεταξύ των οποίων και η αντιπρόεδρος της Α΄ ΕΛΜΕ Έβρου. Οι συνάδελφοι καλούνται μες στο κατακαλόκαιρο με τα σχολεία κλειστά, σε προφορική απολογία ενώπιον του Α΄ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Π.Δ.Ε. ΑΜΘ μαζί με άλλους συναδέλφους της πρωτοβάθμιας  στην περιοχή της ΑΜΘ για το «αδίκημα» συμμετοχής στη νόμιμα προκηρυγμένη απεργία – αποχή από την αξιολόγηση των νόμων 4692/20 και 4823/21, υλοποιώντας τις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου. Δηλώνουμε και διατρανώνουμε ότι δεν θα αφήσουμε κανένα και καμία μόνο/η απέναντι στις άδικες, έωλες και απεργοσπαστικές διώξεις.

Ολόκληρος ο κλάδος βρίσκεται στο πλευρό των διωκόμενων εκπαιδευτικών. Οι συνάδελφοι/ισσες εκπαιδευτικοί που σέρνονται σε απολογία δεν έχουν υποπέσει σε κανένα πειθαρχικό παράπτωμα, αλλά συμμετέχουν σε μια συλλογική απεργιακή δράση του κλάδου, υλοποιώντας συλλογικές αποφάσεις της Ομοσπονδίας μας και της ΑΔΕΔΥ. Η απεργία-αποχή που έχει προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ με ημερομηνία 15/7/2024 από τις διαδικασίες της ατομικής αξιολόγησης είναι σε ισχύ, αφού δεν έχει προσβληθεί στα δικαστήρια μέχρι και σήμερα.

Είμαστε περήφανοι για τους/τις συναδέλφους/ισσες που παρά τις αφόρητες πιέσεις και τον εκφοβισμό υλοποιώντας τις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου κρατάνε ανοιχτό τον αγώνα ενάντια στην κυβερνητική και εκπαιδευτική πολιτική, που επιδιώκει την εμπορευματοποίηση και κατηγοριοποίηση των σχολείων με εργαλείο και το νομοθετικό πλαίσιο για την «αξιολόγηση» και αγνοεί συνειδητά τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης και τις καταστροφικές συνέπειες των αποφάσεών της σε αυτή. Η αξιολόγηση δεν στοχεύει στη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου, αλλά στην ενοχοποίηση των εκπαιδευτικών για τις τραγικές ελλείψεις του προσωπικού και των υποδομών, στη μετατροπή των σχολείων σε επιχειρήσεις που θα ψάχνουν χορηγούς και στην εργασιακή ομηρία των συναδέλφων.

Με τη στάση τους οι συνάδελφοι/ισσες ενισχύουν τον αγώνα ενάντια στην διαχρονική πολιτική των κυβερνήσεων που υποβαθμίζει και εμπορευματοποιεί περαιτέρω τη δημόσια εκπαίδευση. Μια πολιτική που επειδή δεν μπορεί να πείσει κανέναν πια, επικεντρώνεται στις διώξεις και ποινικοποιεί τους αγώνες των εκπαιδευτικών.

Απαιτούμε και διεκδικούμε την πλήρη απαλλαγή και δικαίωση των συναδέλφων/ισσών. Η προσπάθεια της κυβέρνησης και του Υπουργείου να τρομοκρατήσει τον κλάδο θα πέσει στο κενό.

Ενωμένοι και συσπειρωμένοι θα τα καταφέρουμε ακόμα μια φορά!

ΨΗΦΙΣΜΑ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΕΠΕ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΠΡΟΚΗΡΥΓΜΕΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

«Κάτω τα χέρια από τις συναδέλφισσές μας! Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Η απεργία δεν διώκεται, νικά!»

Και μέσα στο κατακαλόκαιρο συνεχίζεται η εκστρατεία τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών!

Το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση συνεχίζουν την επίθεση με τις πειθαρχικές διώξεις σε βάρος αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών, οι οποίοι υπερασπίζονται το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία. Τρεις συναδέλφισσες εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, μέλη του Συλλόγου Μεσσηνίας, κλήθηκαν σε ακρόαση και απολογία ενώπιον του Α΄ Τμήματος του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Π.Δ.Ε. Πελοποννήσου, την Παρασκευή 17 Ιουλίου 2026, με την κατηγορία του υποτιθέμενου πειθαρχικού αδικήματος της μη συμμετοχής στην αξιολόγηση. Κι αυτό, ενώ συμμετείχαν σε νόμιμη απεργία, υλοποιώντας αποφάσεις της Ολομέλειας Προέδρων της ΔΟΕ, της 93ης Γενικής Συνέλευσης της ΔΟΕ και της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ.

Καταγγέλλουμε την αντεργατική και αντιεκπαιδευτική πολιτική των πειθαρχικών διώξεων και τον εκφοβισμό της εκπαιδευτικής κοινότητας. Η κυβέρνηση της ΝΔ και το ΥΠΑΙΘΑ αμφισβητούν στην πράξη το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία. Η αξιολόγηση και οι πειθαρχικές διώξεις αποτελούν εργαλεία που υπηρετούν την περαιτέρω εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης, υπονομεύοντας παράλληλα τον παιδαγωγικό ρόλο των εκπαιδευτικών.

Οι συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα ενάντια στις πειθαρχικές διώξεις εκφράζουν την αποφασιστικότητα του κλάδου να σταθεί στο πλευρό των εκπαιδευτικών που διώκονται, αλλά και τη βούλησή μας να συνεχίσουμε τον αγώνα ενάντια στην εκπαίδευση-εμπόρευμα, την ιδιωτικοποίηση και την κατηγοριοποίηση, ενάντια στο σχολείο των δεικτών και των πλατφορμών, της σιωπής και του φόβου. Έχει αποδειχθεί ότι η αλληλεγγύη, η συλλογική δράση και ο ανυποχώρητος αγώνας αποτελούν τη μοναδική απάντηση στην καταστολή και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και τον μόνο δρόμο που μπορεί να οδηγήσει στη νίκη.

Οι συναδέλφισσές μας δεν θα δώσουν μόνες τους αυτή τη μάχη!

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΤΙΑ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ

Άμεση απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση μέσα στον Αύγουστο στη Βουλή, μέσα στο καλοκαίρι, αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού. Επιχειρεί να κατοχυρώσει συνταγματικά μια σειρά αντιδραστικές τομές, που ήδη υλοποιούνται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέτοντας ως στόχο την απόλυτη ευθυγράμμιση με το ευρωενωσιακό δίκαιο, αποκαλύπτοντας το πραγματικό αντιλαϊκό πρόσωπο του «κράτους δικαίου της ΕΕ» που έχουν κάνει σημαία τους τα κόμματα του κεφαλαίου. Με τις προτάσεις της, η κυβέρνηση ουσιαστικά ομολογεί ότι η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι βασικό προαπαιτούμενο για να «θωρακιστεί» η οικονομία, δηλαδή να στηρίζονται απλόχερα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Όλη η συνταγματική αναθεώρηση κινείται σε αντιδραστική κατεύθυνση, αλλά υπάρχουν κάποια άρθρα που ιδιαίτερα αφορούν τους δημοσίους υπαλλήλους, τους εκπαιδευτικούς και το χώρο της εκπαίδευσης συνολικά.

Κεντρική θέση στο σχεδιασμό της κυβέρνησης έχει η αναθεώρηση του άρθρου 103 με το οποίο κατοχυρώνεται η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Ο στόχος τους είναι καθαρός: να ανοίξει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση, πλέον και με τη συνταγματική βούλα, τη δυνατότητα να απολύει εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας πάνω από 100 χρόνια πίσω σε εποχές που οι δημόσιοι υπάλληλοι απολύονταν με συνοπτικές διαδικασίες και ήταν άμεσα εξαρτημένοι από την εκάστοτε κυβέρνηση. Ενδεικτική των προθέσεων είναι η σύνδεση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με την αξιολόγηση. Πρόκειται για μια επιλογή που επιχειρεί να μονιμοποιήσει την αξιολόγηση ως μηχανισμό πειθάρχησης, ελέγχου και τελικά εργασιακής ανασφάλειας. Πραγματικός στόχος είναι η διαμόρφωση ενός δημόσιου τομέα όπου ο εργαζόμενος θα καλείται να συμμορφώνεται με κάθε κυβερνητική επιλογή, χωρίς δικαίωμα αμφισβήτησης, διεκδίκησης και συλλογικής δράσης.

Για τους εκπαιδευτικούς, η συζήτηση αυτή δεν γίνεται στο κενό. Ας θυμίσουμε το πρωτοφανές κύμα πειθαρχικών διώξεων που έχει εξαπολυθεί τα τελευταία χρόνια απέναντι σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς λόγω της συμμετοχής τους στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση. Η επιδίωξη συνταγματικής σύνδεσης της αξιολόγησης με τη μονιμότητα και την υπηρεσιακή εξέλιξη έρχεται να προσδώσει ακόμη πιο μόνιμα χαρακτηριστικά σε αυτή την πολιτική. Πρόκειται για μια προσπάθεια επιβολής ενός σχολείου όπου η συμμόρφωση θα επιβραβεύεται και η συλλογική διεκδίκηση θα τιμωρείται.

Δεν τους φτάνει η αναθεώρηση του άρθρου 103 για να ανοίξει ο δρόμος των απολύσεων στο Δημόσιο. Βάζουν στο στόχαστρο και το άρθρο 16, για να γίνει συνολικά η Ανώτατη Εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. η αναθεώρηση του άρθρου 16 έρχεται να ολοκληρώσει μια πορεία ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης. Η ίδρυση ιδιωτικών ιδρυμάτων στην ανώτατη εκπαίδευση, η διαρκής υποβάθμιση της δημόσιας χρηματοδότησης και η ολοένα μεγαλύτερη λειτουργία της εκπαίδευσης με όρους αγοράς διαμορφώνουν ένα τοπίο όπου το δικαίωμα στη μόρφωση μετατρέπεται σταδιακά σε ατομική και οικογενειακή υπόθεση, αντί για κοινωνικό αγαθό που οφείλει να εγγυάται το κράτος.

Την ίδια στιγμή, η προτεινόμενη αναθεώρηση του άρθρου 79, με τη συνταγματική κατοχύρωση αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών, επιχειρεί να μετατρέψει τη λιτότητα σε μόνιμο συνταγματικό κανόνα. Αν οι κοινωνικές δαπάνες υποταχθούν ακόμη περισσότερο στους στόχους της «δημοσιονομικής σταθερότητας», τότε η υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας δεν θα αποτελεί απλώς κυβερνητική επιλογή αλλά συνταγματικά κατοχυρωμένη κατεύθυνση. Τα αιτήματα για περισσότερους εκπαιδευτικούς, μικρότερα τμήματα, σύγχρονες σχολικές υποδομές και ουσιαστική στήριξη των μαθητών θα αντιμετωπίζονται ως δημοσιονομικό πρόβλημα και όχι ως κοινωνική ανάγκη. Επιδιώκει οι δίκαιες διεκδικήσεις μας για αύξηση της χρηματοδότησης στην Υγεία, την Πρόνοια και την Παιδεία, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να βαφτίζονται «μη δημοσιονομικά βιώσιμες» και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο.

Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που θα ματώνουμε για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους.

Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” που υπερασπίζεται η ΝΔ και τα κόμματα που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά  και οργανωμένα!

Υπάρχει ήδη πλούσια πείρα από την «κατάργηση στην πράξη της μονιμότητας στο Δημόσιο» που υλοποίησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Χιλιάδες συνάδελφοί μας δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει και στην ποιότητα των υπηρεσιών προς τον λαό. Τώρα επιδιώκουν να βάλουν και συνταγματική βούλα σε αυτή την κατάσταση. Να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον φόβο της απόλυσης.

Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός με τη διάλυση των δημοσίων υπηρεσιών από την πολιτική που ασκείται. Παράλληλα η τρομοκρατία θα γίνει καθεστώς και όσοι αντιδρούν στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και την αξιολόγηση που θα την υπηρετεί θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης.

Απορρίπτουμε αυτούς τους σχεδιασμούς. Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα και οργανώνουμε τον αγώνα, μέσα από τα σωματεία μας, για να αποτραπεί στο σύνολο της η συνταγματική αναθεώρηση για αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, ποιοτικές υπηρεσίες για τον λαό.

Δίνουμε μαζική, μαχητική πρώτη απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ στις 14 Ιούλη με στάση εργασίας 11:00-14:00 για όλο το δημόσιο.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ

14 ΙΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ

Απαιτούμε:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
• Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
• Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες, επιστροφή του κλεμμένου ΜΚ και επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης.
• Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος. Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία.
• Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
• Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΙΔΟΥ

Το ΔΣ της Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και τη στήριξή της στη συνάδελφο, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας, Μαρία Μαυροκεφαλίδου, η οποία καλείται σε απολογία από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, ύστερα από δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος της από τη ΔΙ.Π.Ε. Εύβοιας κατά το σχολικό έτος 2021-2022, και τον τότε Διευθυντή Εκπαίδευσης.

Η συνάδελφος διώκεται επειδή πρωτοστάτησε στο σχολείο που υπηρετούσε, για να μην προχωρήσει η συγχώνευση δύο τμημάτων με 36 εγγεγραμμένους μαθητές, για να καλυφθεί το εκπαιδευτικό κενό που υπήρχε στο ένα από τα δύο τμήματα της ΣΤ' τάξης στο σχολείο της, αλλά και για την κάλυψη των κενών που υπήρχαν στα δύο τμήματα ΖΕΠ.

Διώκεται,  ακόμη, επειδή επέλεξε τη συλλογική δράση μαζί με τον Σύλλογο Διδασκόντων και τους γονείς των μαθητών, διεκδικώντας την άμεση κάλυψη των κενών και ζητώντας εγγράφως ενημέρωση για τις εντολές της διοίκησης και τη νομιμότητά τους, χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση.

Αντί η ΔΙ.Π.Ε. και το Υπουργείο Παιδείας να προχωρούν στην κάλυψη των αναγκών του σχολείων και στην ουσιαστική στήριξη των μαθητών, επιλέγουν τη στοχοποίηση και τη δίωξη εκπαιδευτικών που υπερασπίστηκαν το σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.

Δε θα επιτρέψουμε να θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα η υπεράσπιση των μαθητών και η διεκδίκηση των αναγκαίων όρων για την εκπαίδευσή τους. Ο εκπαιδευτικός οφείλει να βρίσκεται δίπλα στους μαθητές του και να αγωνίζεται για την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων που υπηρετούν το παιδαγωγικό του έργο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να σταματήσει άμεσα η άδικη δίωξη της συναδέλφισσας.
• Άμεση κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους διορισμούς από την 1η Σεπτεμβρίου.
• Άμεση κάλυψη κάθε κενού που προκύπτει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.
• Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, με ανώτατο όριο τους 15 μαθητές στις μικρές τάξεις και τους 20 στις μεγαλύτερες.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ

Ως Ε΄ ΕΛΜΕ καταγγέλλουμε ότι για άλλη μία χρονιά του Υπουργείο δεν εξέδωσε ανακοίνωση- κάλεσμα προς τα σχολεία της δευτεροβάθμιας να υποβάλουν αιτήσεις για ένταξη σε ΖΕΠ προκειμένου να ιδρύσουν τάξη υποδοχής.

Επισημαίνουμε την επιτακτική ανάγκη να ιδρυθούν τάξεις υποδοχής σε σχολεία, όπου φοιτούν μαθητές-τριες με χαμηλό επίπεδο γνώσης των ελληνικών. Η ισότιμη και χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση είναι δικαίωμα για όλα τα παιδιά, δικαίωμα το οποίο είμαστε υποχρεωμένοι να διασφαλίζουμε, μεριμνώντας ειδικά για όσα παιδιά ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες και έχουν βιώσει την βαρβαρότητα πολέμων, του λιμού, των κακουχιών.

Συγκεκριμένα σε τρία σχολεία της Ε΄ ΕΛΜΕ, το 1ο ΕΠΑΛ Αθήνας, το 43ο και το 63ο Γυμνάσιο Αθήνας υπάρχει  διαπιστωμένη ανάγκη για ίδρυση τάξεων υποδοχής. Στα σχολεία αυτά,  παρότι έκαναν αίτηση και παρότι συγκέντρωναν τις νόμιμες προϋποθέσεις (απαιτούμενο αριθμό μαθητών-τριών για τους/τις οποίους -ες διαπιστώθηκε μέσω ειδικών τεστ ότι χρειάζονται υποστήριξη στα ελληνικά, αιτήσεις γονέων, απόφαση συλλόγου διδασκόντων),  δεν ιδρύθηκαν τάξεις υποδοχής κατά τη σχολική χρονιά 2025-26. Οι μαθητές -τριες αφέθηκαν χωρίς την απαραίτητη και προβλεπόμενη στήριξη, με σοβαρές επιπτώσεις στην μόρφωση και την κοινωνικοποίησή τους.

Η περίπτωση του 1ου ΕΠΑΛ Αθήνας είναι χαρακτηριστική. Στην αρχή της σχολικής χρονιάς ήταν εγγεγραμμένοι στο σχολείο πάνω από 60 ανήλικοι πρόσφυγες χωρίς την απαιτούμενη γνώση των ελληνικών, όμως δεν ιδρύθηκε τάξη υποδοχής. Αυτή η επιλογή εκ μέρους του Υπουργείου και γενικότερα της διοίκησης είχε δραματικές συνέπειες. Οι μαθητές αυτοί δεν μπορούσαν ουσιαστικά να συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, διότι δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν, και κινδυνεύουν να οδηγηθούν στην εγκατάλειψη του σχολείου.

Τα παιδιά αυτά ωθούνται εν γνώση και με ευθύνη του Υπουργείου και της Δευτεροβάθμιας και της Περιφερειακής διεύθυνσης στη σχολική διαρροή και τον αποκλεισμό από την εκπαίδευση. Και ρωτάμε, αν αυτό δεν είναι θεσμικός ρατσισμός τότε τι είναι;

 Τέλος, επισημαίνουμε ότι ακόμα και στα σχολεία που έχουν ιδρυθεί τέτοιες τάξεις παρατηρήθηκε σημαντική καθυστέρηση στην τοποθέτηση των εκπαιδευτικών.

Στο ερώτημα που υπέβαλε η ΕΛΜΕ μας στη ΔΔΕ, αλλά και στη συνάντηση που είχαμε από κοινού με άλλες ΕΛΜΕ με τον Περιφερειακό διευθυντή εκπαίδευσης κ . Μάντζο στην αρχή της σχολικής χρονιάς, η απάντηση που πήραμε ήταν ότι στα σχολεία αυτά δεν μπορεί να ιδρυθεί τάξη υποδοχής διότι δεν είχαν συμπεριληφθεί στη λίστα  του Υπουργείου που όριζε τις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας. Όμως στα σχολεία αυτά δεν δόθηκε η δυνατότητα να κάνουν αίτηση ώστε να συμπεριληφθούν στις ΖΕΠ. Η απάντηση που πήραμε στο ερώτημα για ποιο λόγο τα σχολεία αυτά δεν εντάχθηκαν στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας και για ποιο λόγο δεν τους δόθηκε η δυνατότητα έστω εκ των υστέρων να ενταχθούν , ήταν ότι το ζήτημα αυτό δεν αποτελεί προτεραιότητα (σχήμα οξύμωρο καθότι ονομάζονται Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας) και κυρίως οι χαμηλές πιστώσεις, ότι δηλαδή δεν υπάρχουν λεφτά. Απάντηση που μας έκανε εντύπωση, διότι οι τάξεις υποδοχής λαμβάνουν ειδική χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ. Είναι όμως οι χαμηλές πιστώσεις επαρκής λόγος, ώστε να αφήνονται οι μαθητές που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν στα Ελληνικά χωρίς υποστήριξη από το σχολείο και χωρίς τη δυνατότητα να ενταχθούν στη σχολική ζωή, να επικοινωνήσουν και να μορφωθούν όπως τα άλλα παιδιά της ηλικίας τους;

Για όλους αυτούς τους λόγους και προκειμένου να μην αφήσουμε εκτός της εκπαίδευσης τα πιο ευάλωτα παιδιά – που πλέον, μετά την εφαρμογή στην Ελλάδα του νέου συμφώνου της ΕΕ για την Μετανάστευση και το Άσυλο αντιμετωπίζουν πρόσθετα και σοβαρά προσκόμματα και δυσκολίες - απαιτούμε:

• να δοθεί η δυνατότητα σε σχολεία που δεν εντάχθηκαν πέρυσι στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (Ζ.Ε.Π.), να κάνουν αίτηση, ώστε να ενταχθούν τη σχολική χρονιά 2026-27 και να γίνει δεκτό το αίτημά τους προκειμένου να ιδρύσουν τάξεις υποδοχής.
• να δίνεται κάθε χρονιά η δυνατότητα σε όλα τα σχολεία της β/βάθμιας που έχουν σχετική ανάγκη να ζητήσουν την ίδρυση τάξης υποδοχής.
• την έγκαιρη στελέχωση των τάξεων υποδοχής.

ΝΑ ΑΡΘΕΙ Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ

Συγκέντρωση την Παρασκευή 10 Ιουλίου στις 09:00 στην Π.Δ.Ε. Αττικής

Το Τμήμα Πειθαρχικών Υποθέσεων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης της Α΄ Αθήνας καλεί τον συνάδελφο Παπαδόπουλο Αθανάσιο, μέλος της Α΄ ΕΛΜΕ Αθήνας, να παρουσιαστεί στις 10-7-2026 προκειμένου να εξεταστεί η ένσταση, την οποία ο ίδιος υπέβαλε σε ποινή της Δ.Δ.Ε. Α΄ Αθήνας στέρησης μισθού τριών ημερών, επειδή τον Ιανουάριο του 2024 είχε δηλώσει αδυναμία διεξαγωγής τηλεκπαίδευσης λόγω τετραήμερης κατάληψης στο σχολείο που τότε εργαζόταν (57ο Γυμνάσιο Αθήνας). Μάλιστα, ο συνάδελφος αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες με βάση το πρόγραμμα αναπλήρωσης που συνέταξε το σχολείο.

Στα τέλη Μαΐου 2024, ο τότε Διευθυντής της Δ.Δ.Ε. Α΄ Αθήνας, μη λαμβάνοντας διόλου υπόψη του το απολογητικό υπόμνημα αλλά και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών, επέβαλε στον συνάδελφο ποινή στέρησης μισθού τριών ημερών για παράβαση καθήκοντος! Έφτασε μάλιστα στο σημείο να προσθέσει και δεύτερο πειθαρχικό παράπτωμα: αδικαιολόγητη απουσία από τα καθήκοντά του – κατηγορία που δεν υπήρχε καν στο αρχικό έγγραφο της κλήσης σε απολογία!

Ο συνάδελφος τιμωρήθηκε με μία ποινή, ενώ επικαλέστηκε αντικειμενικό κώλυμα για τη μη υλοποίηση τηλεκπαίδευσης, αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες, όπως του υποδείχθηκε, και έδειξε κάθε καλή προαίρεση ως προς αυτό. Δυστυχώς όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για τον τότε Διευθυντή Δ.Δ.Ε. Α΄ Αθήνας, ο οποίος αγνόησε επιδεικτικά το απολογητικό υπόμνημα και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών. Οι πράξεις-αποφάσεις του αλλά και η κραυγαλέα απροθυμία –τόσο η δική του όσο και της Διευθύντριας του 57ου Γυμνασίου– να χορηγήσουν αντίγραφο της γραπτής αναφοράς της Διευθύντριας προς τη Δ.Δ.Ε., ως όφειλαν, συνιστά ακατανόητη, καινοφανή, αν όχι σκανδαλώδη, πρακτική. Δύο χρόνια μετά, ο συνάδελφος καλείται να παραστεί σε εκδίκαση σε β΄ βαθμό μετά το τέλος της σχολικής χρόνιας, μέσα στον Ιούλιο.

Οι οδηγίες για παροχή τηλεκπαίδευσης στις περιοχές που κλείνουν τα σχολεία δεν στοχεύουν στη στήριξη των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών. Αποτελούν συνέχεια των επικοινωνιακών τακτικών του ΥΠΑΙΘΑ και της Κυβέρνησης, που χρησιμοποιούν την τηλεκπαίδευση, προκειμένου να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους για τη διακοπή της δια ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας, λόγω της ακαταλληλότητας των σχολικών κτιρίων, των υποδομών συνολικά, ή ακόμα και των ελλείψεων σε προσωπικό. Δεν είναι δυνατό να καλούνται οι συνάδελφοι/ισσες να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία, όταν σε πολλές περιπτώσεις οι ίδιοι/ες αλλά και οι οικογένειες των μαθητών/τριών είναι αντιμέτωποι/ες με πραγματικά προβλήματα λόγω των καιρικών φαινομένων, κομμένο ρεύμα, προβλήματα συνδεσιμότητας ή καταστροφές στα σπίτια.

Επιπλέον, ως προς την εκπαιδευτική διαδικασία, η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης διδασκαλία, όπως αποδείχθηκε και την περίοδο της πανδημίας. Δεν μπορεί να καλύψει τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών/τριών. Αντίθετα, συμβάλλει στον μορφωτικό αποκλεισμό και την κατηγοριοποίησή τους και επιφέρει σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην κοινωνικοποίησή τους.

Η Ε΄ ΕΛΜΕ καλεί όλους τους συναδέλφους και όλες τις συναδέλφισσες, την Παρασκευή 10-7-2026 στις 09:00, ημέρα και ώρα εκδίκασης της ένστασης του συναδέλφου, στη συγκέντρωση στην Π.Δ.Ε. Αττικής (Ξενίας 24, κοντά στο μετρό Μέγαρο Μουσικής).

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ

Η Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας, το συνδικάτο των εκπαιδευτικών της Β/θμιας Εκπαίδευσης σε ένα σημαντικό τμήμα του κέντρου της Αθήνας, εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη και τη στήριξή του στους απεργούς εκπαιδευτικούς του Μεξικού και στην Εθνική Συντονιστική Επιτροπή Εργαζομένων στην Εκπαίδευση (CNTE), που βρίσκονται σε πολύμορφο αγώνα για την υπεράσπιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων.

Ο αγώνας των εκπαιδευτικών του Μεξικού στρέφεται ενάντια σε ένα αντεργατικό συνταξιοδοτικό σύστημα που παραδίδει τις συντάξεις των εργαζομένων στα χέρια των τραπεζών και των χρηματοπιστωτικών ομίλων, καταδικάζοντας εκατομμύρια εργαζόμενους σε συνθήκες ανασφάλειας και φτώχειας μετά από μια ζωή δουλειάς. Πρόκειται για έναν αγώνα που αφορά όχι μόνο τους εργαζόμενους στην εκπαίδευση, αλλά το σύνολο της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων του Μεξικού.

Καταγγέλλουμε την εκστρατεία συκοφάντησης και ποινικοποίησης της απεργίας από την κυβέρνηση και τους κρατικούς μηχανισμούς, καθώς και τις επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής σε βάρος των απεργών. Ιδιαίτερα καταδικάζουμε τον τραυματισμό εκπαιδευτικών κατά τις κινητοποιήσεις και την απώλεια της όρασης συναδέλφου από τη χρήση πλαστικής σφαίρας. Η κρατική βία δεν μπορεί να κάμψει τον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων.

Οι εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα γνωρίζουμε από τη δική μας πείρα ότι οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, η εμπορευματοποίηση κοινωνικών δικαιωμάτων και η καταστολή των αγώνων αποτελούν κοινές επιλογές των κυβερνήσεων σε πολλές χώρες. Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές, η διεθνιστική αλληλεγγύη των εργαζομένων αποτελεί πολύτιμο όπλο.

Στεκόμαστε στο πλευρό των απεργών εκπαιδευτικών του Μεξικού και απαιτούμε:

1. Να σταματήσει κάθε μορφή καταστολής και δίωξης των απεργών.

2. Να ικανοποιηθούν τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων στην εκπαίδευση.

3. Να διασφαλιστεί το δικαίωμα στην απεργία και στη συνδικαλιστική δράση.

4. Να αποδοθούν ευθύνες για τους τραυματισμούς των διαδηλωτών.

Στέλνουμε θερμό χαιρετισμό στους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς του Μεξικού και δηλώνουμε ότι ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας.