ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΙΤΙΑ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ

Άμεση απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!

Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση μέσα στον Αύγουστο στη Βουλή, μέσα στο καλοκαίρι, αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού. Επιχειρεί να κατοχυρώσει συνταγματικά μια σειρά αντιδραστικές τομές, που ήδη υλοποιούνται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέτοντας ως στόχο την απόλυτη ευθυγράμμιση με το ευρωενωσιακό δίκαιο, αποκαλύπτοντας το πραγματικό αντιλαϊκό πρόσωπο του «κράτους δικαίου της ΕΕ» που έχουν κάνει σημαία τους τα κόμματα του κεφαλαίου. Με τις προτάσεις της, η κυβέρνηση ουσιαστικά ομολογεί ότι η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι βασικό προαπαιτούμενο για να «θωρακιστεί» η οικονομία, δηλαδή να στηρίζονται απλόχερα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Όλη η συνταγματική αναθεώρηση κινείται σε αντιδραστική κατεύθυνση, αλλά υπάρχουν κάποια άρθρα που ιδιαίτερα αφορούν τους δημοσίους υπαλλήλους, τους εκπαιδευτικούς και το χώρο της εκπαίδευσης συνολικά.

Κεντρική θέση στο σχεδιασμό της κυβέρνησης έχει η αναθεώρηση του άρθρου 103 με το οποίο κατοχυρώνεται η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Ο στόχος τους είναι καθαρός: να ανοίξει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση, πλέον και με τη συνταγματική βούλα, τη δυνατότητα να απολύει εργαζόμενους στο Δημόσιο.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας πάνω από 100 χρόνια πίσω σε εποχές που οι δημόσιοι υπάλληλοι απολύονταν με συνοπτικές διαδικασίες και ήταν άμεσα εξαρτημένοι από την εκάστοτε κυβέρνηση. Ενδεικτική των προθέσεων είναι η σύνδεση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με την αξιολόγηση. Πρόκειται για μια επιλογή που επιχειρεί να μονιμοποιήσει την αξιολόγηση ως μηχανισμό πειθάρχησης, ελέγχου και τελικά εργασιακής ανασφάλειας. Πραγματικός στόχος είναι η διαμόρφωση ενός δημόσιου τομέα όπου ο εργαζόμενος θα καλείται να συμμορφώνεται με κάθε κυβερνητική επιλογή, χωρίς δικαίωμα αμφισβήτησης, διεκδίκησης και συλλογικής δράσης.

Για τους εκπαιδευτικούς, η συζήτηση αυτή δεν γίνεται στο κενό. Ας θυμίσουμε το πρωτοφανές κύμα πειθαρχικών διώξεων που έχει εξαπολυθεί τα τελευταία χρόνια απέναντι σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς λόγω της συμμετοχής τους στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση. Η επιδίωξη συνταγματικής σύνδεσης της αξιολόγησης με τη μονιμότητα και την υπηρεσιακή εξέλιξη έρχεται να προσδώσει ακόμη πιο μόνιμα χαρακτηριστικά σε αυτή την πολιτική. Πρόκειται για μια προσπάθεια επιβολής ενός σχολείου όπου η συμμόρφωση θα επιβραβεύεται και η συλλογική διεκδίκηση θα τιμωρείται.

Δεν τους φτάνει η αναθεώρηση του άρθρου 103 για να ανοίξει ο δρόμος των απολύσεων στο Δημόσιο. Βάζουν στο στόχαστρο και το άρθρο 16, για να γίνει συνολικά η Ανώτατη Εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. η αναθεώρηση του άρθρου 16 έρχεται να ολοκληρώσει μια πορεία ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης. Η ίδρυση ιδιωτικών ιδρυμάτων στην ανώτατη εκπαίδευση, η διαρκής υποβάθμιση της δημόσιας χρηματοδότησης και η ολοένα μεγαλύτερη λειτουργία της εκπαίδευσης με όρους αγοράς διαμορφώνουν ένα τοπίο όπου το δικαίωμα στη μόρφωση μετατρέπεται σταδιακά σε ατομική και οικογενειακή υπόθεση, αντί για κοινωνικό αγαθό που οφείλει να εγγυάται το κράτος.

Την ίδια στιγμή, η προτεινόμενη αναθεώρηση του άρθρου 79, με τη συνταγματική κατοχύρωση αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών, επιχειρεί να μετατρέψει τη λιτότητα σε μόνιμο συνταγματικό κανόνα. Αν οι κοινωνικές δαπάνες υποταχθούν ακόμη περισσότερο στους στόχους της «δημοσιονομικής σταθερότητας», τότε η υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας δεν θα αποτελεί απλώς κυβερνητική επιλογή αλλά συνταγματικά κατοχυρωμένη κατεύθυνση. Τα αιτήματα για περισσότερους εκπαιδευτικούς, μικρότερα τμήματα, σύγχρονες σχολικές υποδομές και ουσιαστική στήριξη των μαθητών θα αντιμετωπίζονται ως δημοσιονομικό πρόβλημα και όχι ως κοινωνική ανάγκη. Επιδιώκει οι δίκαιες διεκδικήσεις μας για αύξηση της χρηματοδότησης στην Υγεία, την Πρόνοια και την Παιδεία, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να βαφτίζονται «μη δημοσιονομικά βιώσιμες» και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο.

Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που θα ματώνουμε για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους.

Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” που υπερασπίζεται η ΝΔ και τα κόμματα που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά  και οργανωμένα!

Υπάρχει ήδη πλούσια πείρα από την «κατάργηση στην πράξη της μονιμότητας στο Δημόσιο» που υλοποίησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Χιλιάδες συνάδελφοί μας δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει και στην ποιότητα των υπηρεσιών προς τον λαό. Τώρα επιδιώκουν να βάλουν και συνταγματική βούλα σε αυτή την κατάσταση. Να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον φόβο της απόλυσης.

Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός με τη διάλυση των δημοσίων υπηρεσιών από την πολιτική που ασκείται. Παράλληλα η τρομοκρατία θα γίνει καθεστώς και όσοι αντιδρούν στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και την αξιολόγηση που θα την υπηρετεί θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης.

Απορρίπτουμε αυτούς τους σχεδιασμούς. Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα και οργανώνουμε τον αγώνα, μέσα από τα σωματεία μας, για να αποτραπεί στο σύνολο της η συνταγματική αναθεώρηση για αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, ποιοτικές υπηρεσίες για τον λαό.

Δίνουμε μαζική, μαχητική πρώτη απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ στις 14 Ιούλη με στάση εργασίας 11:00-14:00 για όλο το δημόσιο.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ

14 ΙΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ

Απαιτούμε:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
• Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
• Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες, επιστροφή του κλεμμένου ΜΚ και επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης.
• Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος. Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία.
• Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
• Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΑ ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΙΔΟΥ

Το ΔΣ της Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και τη στήριξή της στη συνάδελφο, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου δασκάλων και Νηπιαγωγών Χαλκίδας, Μαρία Μαυροκεφαλίδου, η οποία καλείται σε απολογία από το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, ύστερα από δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος της από τη ΔΙ.Π.Ε. Εύβοιας κατά το σχολικό έτος 2021-2022, και τον τότε Διευθυντή Εκπαίδευσης.

Η συνάδελφος διώκεται επειδή πρωτοστάτησε στο σχολείο που υπηρετούσε, για να μην προχωρήσει η συγχώνευση δύο τμημάτων με 36 εγγεγραμμένους μαθητές, για να καλυφθεί το εκπαιδευτικό κενό που υπήρχε στο ένα από τα δύο τμήματα της ΣΤ' τάξης στο σχολείο της, αλλά και για την κάλυψη των κενών που υπήρχαν στα δύο τμήματα ΖΕΠ.

Διώκεται,  ακόμη, επειδή επέλεξε τη συλλογική δράση μαζί με τον Σύλλογο Διδασκόντων και τους γονείς των μαθητών, διεκδικώντας την άμεση κάλυψη των κενών και ζητώντας εγγράφως ενημέρωση για τις εντολές της διοίκησης και τη νομιμότητά τους, χωρίς ποτέ να λάβει απάντηση.

Αντί η ΔΙ.Π.Ε. και το Υπουργείο Παιδείας να προχωρούν στην κάλυψη των αναγκών του σχολείων και στην ουσιαστική στήριξη των μαθητών, επιλέγουν τη στοχοποίηση και τη δίωξη εκπαιδευτικών που υπερασπίστηκαν το σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.

Δε θα επιτρέψουμε να θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα η υπεράσπιση των μαθητών και η διεκδίκηση των αναγκαίων όρων για την εκπαίδευσή τους. Ο εκπαιδευτικός οφείλει να βρίσκεται δίπλα στους μαθητές του και να αγωνίζεται για την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων που υπηρετούν το παιδαγωγικό του έργο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Να σταματήσει άμεσα η άδικη δίωξη της συναδέλφισσας.
• Άμεση κάλυψη όλων των κενών με μόνιμους διορισμούς από την 1η Σεπτεμβρίου.
• Άμεση κάλυψη κάθε κενού που προκύπτει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.
• Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη, με ανώτατο όριο τους 15 μαθητές στις μικρές τάξεις και τους 20 στις μεγαλύτερες.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ

Ως Ε΄ ΕΛΜΕ καταγγέλλουμε ότι για άλλη μία χρονιά του Υπουργείο δεν εξέδωσε ανακοίνωση- κάλεσμα προς τα σχολεία της δευτεροβάθμιας να υποβάλουν αιτήσεις για ένταξη σε ΖΕΠ προκειμένου να ιδρύσουν τάξη υποδοχής.

Επισημαίνουμε την επιτακτική ανάγκη να ιδρυθούν τάξεις υποδοχής σε σχολεία, όπου φοιτούν μαθητές-τριες με χαμηλό επίπεδο γνώσης των ελληνικών. Η ισότιμη και χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση είναι δικαίωμα για όλα τα παιδιά, δικαίωμα το οποίο είμαστε υποχρεωμένοι να διασφαλίζουμε, μεριμνώντας ειδικά για όσα παιδιά ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες και έχουν βιώσει την βαρβαρότητα πολέμων, του λιμού, των κακουχιών.

Συγκεκριμένα σε τρία σχολεία της Ε΄ ΕΛΜΕ, το 1ο ΕΠΑΛ Αθήνας, το 43ο και το 63ο Γυμνάσιο Αθήνας υπάρχει  διαπιστωμένη ανάγκη για ίδρυση τάξεων υποδοχής. Στα σχολεία αυτά,  παρότι έκαναν αίτηση και παρότι συγκέντρωναν τις νόμιμες προϋποθέσεις (απαιτούμενο αριθμό μαθητών-τριών για τους/τις οποίους -ες διαπιστώθηκε μέσω ειδικών τεστ ότι χρειάζονται υποστήριξη στα ελληνικά, αιτήσεις γονέων, απόφαση συλλόγου διδασκόντων),  δεν ιδρύθηκαν τάξεις υποδοχής κατά τη σχολική χρονιά 2025-26. Οι μαθητές -τριες αφέθηκαν χωρίς την απαραίτητη και προβλεπόμενη στήριξη, με σοβαρές επιπτώσεις στην μόρφωση και την κοινωνικοποίησή τους.

Η περίπτωση του 1ου ΕΠΑΛ Αθήνας είναι χαρακτηριστική. Στην αρχή της σχολικής χρονιάς ήταν εγγεγραμμένοι στο σχολείο πάνω από 60 ανήλικοι πρόσφυγες χωρίς την απαιτούμενη γνώση των ελληνικών, όμως δεν ιδρύθηκε τάξη υποδοχής. Αυτή η επιλογή εκ μέρους του Υπουργείου και γενικότερα της διοίκησης είχε δραματικές συνέπειες. Οι μαθητές αυτοί δεν μπορούσαν ουσιαστικά να συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία, διότι δεν μπορούσαν να επικοινωνήσουν, και κινδυνεύουν να οδηγηθούν στην εγκατάλειψη του σχολείου.

Τα παιδιά αυτά ωθούνται εν γνώση και με ευθύνη του Υπουργείου και της Δευτεροβάθμιας και της Περιφερειακής διεύθυνσης στη σχολική διαρροή και τον αποκλεισμό από την εκπαίδευση. Και ρωτάμε, αν αυτό δεν είναι θεσμικός ρατσισμός τότε τι είναι;

 Τέλος, επισημαίνουμε ότι ακόμα και στα σχολεία που έχουν ιδρυθεί τέτοιες τάξεις παρατηρήθηκε σημαντική καθυστέρηση στην τοποθέτηση των εκπαιδευτικών.

Στο ερώτημα που υπέβαλε η ΕΛΜΕ μας στη ΔΔΕ, αλλά και στη συνάντηση που είχαμε από κοινού με άλλες ΕΛΜΕ με τον Περιφερειακό διευθυντή εκπαίδευσης κ . Μάντζο στην αρχή της σχολικής χρονιάς, η απάντηση που πήραμε ήταν ότι στα σχολεία αυτά δεν μπορεί να ιδρυθεί τάξη υποδοχής διότι δεν είχαν συμπεριληφθεί στη λίστα  του Υπουργείου που όριζε τις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας. Όμως στα σχολεία αυτά δεν δόθηκε η δυνατότητα να κάνουν αίτηση ώστε να συμπεριληφθούν στις ΖΕΠ. Η απάντηση που πήραμε στο ερώτημα για ποιο λόγο τα σχολεία αυτά δεν εντάχθηκαν στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας και για ποιο λόγο δεν τους δόθηκε η δυνατότητα έστω εκ των υστέρων να ενταχθούν , ήταν ότι το ζήτημα αυτό δεν αποτελεί προτεραιότητα (σχήμα οξύμωρο καθότι ονομάζονται Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας) και κυρίως οι χαμηλές πιστώσεις, ότι δηλαδή δεν υπάρχουν λεφτά. Απάντηση που μας έκανε εντύπωση, διότι οι τάξεις υποδοχής λαμβάνουν ειδική χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ. Είναι όμως οι χαμηλές πιστώσεις επαρκής λόγος, ώστε να αφήνονται οι μαθητές που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν στα Ελληνικά χωρίς υποστήριξη από το σχολείο και χωρίς τη δυνατότητα να ενταχθούν στη σχολική ζωή, να επικοινωνήσουν και να μορφωθούν όπως τα άλλα παιδιά της ηλικίας τους;

Για όλους αυτούς τους λόγους και προκειμένου να μην αφήσουμε εκτός της εκπαίδευσης τα πιο ευάλωτα παιδιά – που πλέον, μετά την εφαρμογή στην Ελλάδα του νέου συμφώνου της ΕΕ για την Μετανάστευση και το Άσυλο αντιμετωπίζουν πρόσθετα και σοβαρά προσκόμματα και δυσκολίες - απαιτούμε:

• να δοθεί η δυνατότητα σε σχολεία που δεν εντάχθηκαν πέρυσι στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (Ζ.Ε.Π.), να κάνουν αίτηση, ώστε να ενταχθούν τη σχολική χρονιά 2026-27 και να γίνει δεκτό το αίτημά τους προκειμένου να ιδρύσουν τάξεις υποδοχής.
• να δίνεται κάθε χρονιά η δυνατότητα σε όλα τα σχολεία της β/βάθμιας που έχουν σχετική ανάγκη να ζητήσουν την ίδρυση τάξης υποδοχής.
• την έγκαιρη στελέχωση των τάξεων υποδοχής.

ΝΑ ΑΡΘΕΙ Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΜΑΣ

Συγκέντρωση την Παρασκευή 10 Ιουλίου στις 09:00 στην Π.Δ.Ε. Αττικής

Το Τμήμα Πειθαρχικών Υποθέσεων της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης της Α΄ Αθήνας καλεί τον συνάδελφο Παπαδόπουλο Αθανάσιο, μέλος της Α΄ ΕΛΜΕ Αθήνας, να παρουσιαστεί στις 10-7-2026 προκειμένου να εξεταστεί η ένσταση, την οποία ο ίδιος υπέβαλε σε ποινή της Δ.Δ.Ε. Α΄ Αθήνας στέρησης μισθού τριών ημερών, επειδή τον Ιανουάριο του 2024 είχε δηλώσει αδυναμία διεξαγωγής τηλεκπαίδευσης λόγω τετραήμερης κατάληψης στο σχολείο που τότε εργαζόταν (57ο Γυμνάσιο Αθήνας). Μάλιστα, ο συνάδελφος αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες με βάση το πρόγραμμα αναπλήρωσης που συνέταξε το σχολείο.

Στα τέλη Μαΐου 2024, ο τότε Διευθυντής της Δ.Δ.Ε. Α΄ Αθήνας, μη λαμβάνοντας διόλου υπόψη του το απολογητικό υπόμνημα αλλά και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών, επέβαλε στον συνάδελφο ποινή στέρησης μισθού τριών ημερών για παράβαση καθήκοντος! Έφτασε μάλιστα στο σημείο να προσθέσει και δεύτερο πειθαρχικό παράπτωμα: αδικαιολόγητη απουσία από τα καθήκοντά του – κατηγορία που δεν υπήρχε καν στο αρχικό έγγραφο της κλήσης σε απολογία!

Ο συνάδελφος τιμωρήθηκε με μία ποινή, ενώ επικαλέστηκε αντικειμενικό κώλυμα για τη μη υλοποίηση τηλεκπαίδευσης, αναπλήρωσε όλες τις χαμένες ώρες, όπως του υποδείχθηκε, και έδειξε κάθε καλή προαίρεση ως προς αυτό. Δυστυχώς όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για τον τότε Διευθυντή Δ.Δ.Ε. Α΄ Αθήνας, ο οποίος αγνόησε επιδεικτικά το απολογητικό υπόμνημα και την αναπλήρωση των χαμένων ωρών. Οι πράξεις-αποφάσεις του αλλά και η κραυγαλέα απροθυμία –τόσο η δική του όσο και της Διευθύντριας του 57ου Γυμνασίου– να χορηγήσουν αντίγραφο της γραπτής αναφοράς της Διευθύντριας προς τη Δ.Δ.Ε., ως όφειλαν, συνιστά ακατανόητη, καινοφανή, αν όχι σκανδαλώδη, πρακτική. Δύο χρόνια μετά, ο συνάδελφος καλείται να παραστεί σε εκδίκαση σε β΄ βαθμό μετά το τέλος της σχολικής χρόνιας, μέσα στον Ιούλιο.

Οι οδηγίες για παροχή τηλεκπαίδευσης στις περιοχές που κλείνουν τα σχολεία δεν στοχεύουν στη στήριξη των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών. Αποτελούν συνέχεια των επικοινωνιακών τακτικών του ΥΠΑΙΘΑ και της Κυβέρνησης, που χρησιμοποιούν την τηλεκπαίδευση, προκειμένου να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους για τη διακοπή της δια ζώσης εκπαιδευτικής διαδικασίας, λόγω της ακαταλληλότητας των σχολικών κτιρίων, των υποδομών συνολικά, ή ακόμα και των ελλείψεων σε προσωπικό. Δεν είναι δυνατό να καλούνται οι συνάδελφοι/ισσες να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία, όταν σε πολλές περιπτώσεις οι ίδιοι/ες αλλά και οι οικογένειες των μαθητών/τριών είναι αντιμέτωποι/ες με πραγματικά προβλήματα λόγω των καιρικών φαινομένων, κομμένο ρεύμα, προβλήματα συνδεσιμότητας ή καταστροφές στα σπίτια.

Επιπλέον, ως προς την εκπαιδευτική διαδικασία, η τηλεκπαίδευση δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δια ζώσης διδασκαλία, όπως αποδείχθηκε και την περίοδο της πανδημίας. Δεν μπορεί να καλύψει τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών/τριών. Αντίθετα, συμβάλλει στον μορφωτικό αποκλεισμό και την κατηγοριοποίησή τους και επιφέρει σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην κοινωνικοποίησή τους.

Η Ε΄ ΕΛΜΕ καλεί όλους τους συναδέλφους και όλες τις συναδέλφισσες, την Παρασκευή 10-7-2026 στις 09:00, ημέρα και ώρα εκδίκασης της ένστασης του συναδέλφου, στη συγκέντρωση στην Π.Δ.Ε. Αττικής (Ξενίας 24, κοντά στο μετρό Μέγαρο Μουσικής).