ΨΗΦΙΣΜΑ: ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΥΤΑΝΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑ

 

Το ΔΣ της Ε΄ ΕΛΜΕ Αθηνάς καταδικάζει την απόφαση των Πρυτανικών Αρχών του ΕΚΠΑ να μην παραχωρήσουν χώρο στην Πανεπιστημιούπολη για τη διεξαγωγή του Φεστιβάλ ΚΝΕ – "Οδηγητή", τον Ιούνιο 2026. 

Το συγκεκριμένο Φεστιβάλ, ένας καταξιωμένος πολιτικός και πολιτιστικός θεσμός, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβρη 1975 στο Δήμο Ζωγράφου και έκτοτε πραγματοποιείται κάθε χρόνο στην Πανεπιστημιούπολη και σε άλλους Δήμους φιλοξενώντας χιλιάδες καλλιτέχνες με πολύ μεγάλη ανταπόκριση από τους κατοίκους και τη νεολαία. Γι’ αυτό και ο ίδιος ο Δήμος Ζωγράφου με απόφασή του καταδικάζει την απαγόρευση.

Το γεγονός αυτό καταρρίπτει την αβάσιμη επίκληση "λόγων ασφαλείας" που χρησιμοποιείται στην απαράδεκτη απόφαση της διοίκησης του ΕΚΠΑ ως αιτιολογία για την άρνηση παραχώρησης του χώρου και η οποία το μόνο που κάνει είναι να εκθέτει ακόμα περισσότερο την ίδια τη διοίκηση και την διαχρονική πολιτική της υποχρηματοδότησης που υλοποιεί σε αυτή τη φάση και η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ.

Αφενός τολμά να κάνει λόγο για «ζητήματα ασφάλειας», τη στιγμή που οι φοιτητικές εστίες καταρρέουν, οι υποδομές των ιδρυμάτων είναι ασυντήρητες, όπως και εκατοντάδες σχολεία της χώρας. Αφετέρου αγνοεί συνειδητά, πως από όπου πέρασε το Φεστιβάλ, όχι μόνο δεν έχουν προκύψει προβλήματα ασφάλειας στους χώρους διεξαγωγής του, απεναντίας αυτοί επιστρέφονται καθαρότεροι, ομορφότεροι και πιο φιλόξενοι από πριν. Η απαγόρευση αυτή είναι κομμάτι μιας πολιτικής που επιδιώκει να δημιουργήσει ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο από την πολιτική συζήτηση και συμβαδίζει με τη συστηματική επίθεση σε χώρους πολιτικής έκφρασης στα πανεπιστήμια, την οποία έχει ενορχηστρώσει η κυβέρνηση με τις πρυτανικές αρχές τα τελευταία χρόνια.

Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε καλά την προσπάθεια αποστέωσης της έκφρασης, της επιχείρησης να φιμωθούν εκπαιδευτικοί και μαθητές που κινούνται σε περιοχές «εκτός ύλης» και αντιμετωπίζουν απειλές, διώξεις και απαγορεύσεις. Είμαστε περήφανοι που βλέπουμε τους πρώην μαθητές μας, ως φοιτητές πλέον, να επιλέγουν κόντρα στα αδιέξοδα του κόσμου της εκμετάλλευσης, των πολέμων και της αποξένωσης, να οργανώνουν τον αγώνα τους, να δημιουργούν, να συζητούν και να διεκδικούν για τις αγωνίες και το μέλλον τους. Έχουμε ευθύνη και έναν λόγο παραπάνω, να καταδικάσουμε απερίφραστα και κατηγορηματικά τον αυταρχισμό, την καταστολή και τη λογοκρισία απέναντι στους νέους και τις νέες.

Στεκόμαστε στο πλευρό των Φοιτητικών Συλλόγων, της νεολαίας, των συλλογικών φορέων και του καλλιτεχνικού κόσμου και ζητούμε να επιτραπεί η πραγματοποίηση του Φεστιβάλ ΚΝΕ – "Οδηγητή" στην Πανεπιστημιούπολη του ΕΚΠΑ στις 6 Ιουνίου.

8η ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ Ε΄ ΕΛΜΕ ΑΘΗΝΑΣ

 

Συγκαλείται το ΔΣ της Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας την Τετάρτη 3-6-2026 και ώρα 13:00 στα γραφεία του σωματείου (Θράκης 30, Ταύρος). Τα θέματα της ημερήσιας διάταξης όπως καθορίστηκε είναι τα εξής:

1. Ψήφισμα για την μη παραχώρηση χώρου διεξαγωγής του Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στην Πανεπιστημιούπολη.

2. Κινητοποίηση 9-6-2026 στο ΥΠΑΙΘΑ για μόνιμους διορισμούς και προσλήψεις αναπληρωτών.

3. Αίτημα στο Δήμο Αθηναίων για παράταση θητείας ΔΕΠ και για την δημοσίευση του προσεισμικού ελέγχου των σχολικών κτιρίων.

4. Ερώτημα στα σχολεία για την συγκρότηση των τμημάτων της επόμενης σχολικής χρονιάς για την παρέμβαση του σωματείου ενόψει νέων συγχωνεύσεων

5. Ανακοίνωση για την διαρροή προσωπικών δεδομένων από την ΔΔΕ Δ΄ Αθήνας.

6. Ανακοίνωση για την αυτοκτονία των μαθητριών στην Ηλιούπολη.

7. Πρόταση για εκδρομή από κοινού από τις ΕΛΜΕ της ΔΔΕ Δ΄ Αθήνας το καλοκαίρι.

8. Σεμινάρια από φροντιστήρια Πουκαμισάς για τα νέα σχολικά εγχειρίδια στο πλαίσιο του πολλαπλού βιβλίου.

9. Ψήφισμα για Σοφία Στεφανίδου (Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης)

10. Κείμενο στήριξης νεοδιορίστων σε απεργία-αποχή ενόψει και του Διοικητικού Εφετείου στις 17-6-2026 και κινητοποίηση της ΕΛΜΕ την ημέρα της εκδίκασης.

Τα μέλη του σωματείου μπορούν να παρίστανται.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

 ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΤΩΝ 38 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Στις 26/5 δικάζονται στη Θεσσαλονίκη οι 38 φοιτητές και φοιτήτριες που συνελήφθησαν στις 18/2/2026 σε απόσταση από το Πολυτεχνείο, το οποίο είχε περικυκλωθεί από αστυνομικές δυνάμεις, μετά από προβολή ταινίας που είχαν πραγματοποιήσει στο πανεπιστήμιο (είχαν προγραμματίσει προβολή ταινίας στις 8.00 μ.μ. της 17/2/2026) και η οποία διήρκησε μετά τις 10.00 μμ. Η προβολή της ταινίας είχε προγραμματιστεί από τις πολιτιστικές ομάδες του ΑΠΘ, οι οποίες απαγορεύεται πλέον να λειτουργούν εντός του ΑΠΘ.

Στις 13/02/2026, με απόφαση των πρυτανικών αρχών, είχαν απαγορευθεί γενικά όλες οι εκδηλώσεις εντός του ΑΠΘ. Σύμφωνα με αυτήν την απόφαση, είχε απαγορευθεί και η «κοπή πίτας» των μελών του ΕΣΔΕΠ (Ενιαίος Σύλλογος Διδακτικού Προσωπικού). Παρά την απαγόρευση, τα μέλη ΕΣΔΕΠ, έκοψαν την πίτα στις 16/2/2026, γεγονός το οποίο εξανάγκασε τις πρυτανικές αρχές να τροποποιήσουν την απόφασή την οποία είχαν πάρει για συνολική απαγόρευση των εκδηλώσεων εντός του ΑΠΘ. Σύμφωνα με την τροποποιημένη απόφαση η οποία λήφθηκε την 16/02/2026, απαγορεύθηκαν όλες οι εκδηλώσεις στον χώρο του campus μετά τις 10.00 μ.μ..

Οι φοιτητές και φοιτήτριες δεν έκαναν οποιαδήποτε φθορά στα πανεπιστήμια, ούτε άσκησαν καμία μορφή βίας ή «αντίσταση». Το μοναδικό τους έγκλημα είναι ότι προγραμμάτισαν προβολή ταινίας, η οποία διήρκησε μετά τις 10:00 το βράδυ.

Από τους 38 συλληφθέντες/είσες τα 23 είναι κορίτσια. Οι 36 από αυτούς/ες συνελήφθησαν έξω από το πανεπιστήμιο κοντά στο Παλαί Ντε Σπορ. Στο Πολυτεχνείο εισέβαλαν πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις και βρήκαν μέσα… 2 φοιτήτριες.

Μετά την μεταφορά τους στην γενική αστυνομική διεύθυνση οι συλληφθέντες/είσες, σύμφωνα με δημόσιες καταγγελίες των ίδιων και συγγενών τους, υπεβλήθησαν σε εξευτελιστική μεταχείριση και υποχρεώθηκαν να ξεντυθούν ολοσχερώς.

Στην πλάτη αυτών των παιδιών, αν δεν απαλλαγούν από κάθε κατηγορία, θα εφαρμοστεί για 1η φορά το καινούριο πειθαρχικό δίκαιο στα πανεπιστήμια, ο νέος δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας (και τα 2 αδικήματα συνιστούν πλέον κώλυμα διορισμού από τον προηγούμενο Οκτώβριο) και καινούριες ποινικές διατάξεις όπως τροποποιήθηκαν τους τελευταίους μήνες (πχ «διατάραξη λειτουργίας υπηρεσίας» που καταλαμβάνει οποιαδήποτε διαμαρτυρία). Στόχος να μην τολμάει να «κουνηθεί τίποτα από εδώ και εμπρός από το φόβο του πειθαρχικού και του μη διορισμού, ή αν είναι ήδη δημόσιος υπάλληλος με το φόβο της θέσης σε αργία και της απόλυσης.

Η εισβολή της αστυνομίας στο πανεπιστήμιο και ο πραγματικός διωγμός των φοιτητών-τριών από τον φυσικό τους χώρο σαν να είναι εγκληματίες, επιβεβαιώνει τον πραγματικό στόχο της κυβέρνησης να μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε μια αποστειρωμένη δομή, η οποία σιγά σιγά δε θα θυμίζει τίποτα από το ρόλο και τη φύση του ως χώρου δημιουργίας και αμφισβήτησης, ελεύθερης σκέψης και λόγου, κριτικής έρευνας.

Η πρωτοφανής αστυνομοκρατία στο ΑΠΘ κατά των φοιτητών είναι εναρμονισμένη με τη γενικότερη πολιτική πυγμής και το μπαράζ διώξεων κατά εκπαιδευτικών και της ποινικοποίησης της δράσης των σωματείων μας , καθώς και το αμόκ αντιδραστικών μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση μέσω της συνταγματικής αναθεώρησης (άρση της μονιμότητας, κατάργηση τους άρθρου 16, συνταγματικό κόφτη για «αέναη λιτότητα», κ.ά.).

Η υπεράσπιση του δημόσιου πανεπιστήμιου δεν αφορά μόνο τους φοιτητές-τριες που συνεχίζουν να αντιστέκονται στη μετατροπή του σε αποστειρωμένη επιχειρηματική μονάδα. Αφορά ολόκληρο τον κόσμο της εκπαίδευσης και όχι μόνο, για ένα πανεπιστήμιο ανοικτό στην κοινωνία για την παιδεία και τον πολιτισμό όλων.

Απαιτούμε την απαλλαγή και των 38 συλληφθέντων φοιτητών από κάθε κατηγορία, και αυτό πρέπει να είναι υπόθεση όλων μας, των φοιτητικών συλλόγων, των εκπαιδευτικών των ΑΕΙ, των ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΔΟΘ, των σωματείων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όλης της τοπικής κοινωνίας! Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα των φοιτητών να συνεχίσουν να έχουν δικαιώματα και ελευθερίες. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!  

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΑΣ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ PISA

Η Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την απαράδεκτη στάση της Διεύθυνσης του 63ου Γυμνασίου της Αθήνας, ενός από τα δύο σχολεία ευθύνης του σωματείου μας στα οποία ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν σήμερα οι διαβόητες εξετάσεις της “ελληνικής PISA”. Με σκαιό και απαξιωτικό τρόπο και εκφράσεις απέναντι σε εκπροσώπους του σωματείου απαγόρευσε την είσοδο στο σχολείο και την επαφή με τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες, κλείδωσε την πόρτα και έφτασε να κλείνει ακόμα και τα παράθυρα ώστε η φωνή του σωματείου να μην φτάνει σε εκπαιδευτικούς και μαθητές -τριες, λειτουργώντας ως αιχμή της Διοίκησης που με την πάγια τακτική του αυταρχισμού και πάση θυσία επιχειρεί να κάμψει την αντίσταση του κλάδου και του κινήματος των γονέων και να προωθήσει τις αντιδραστικές επιδιώξεις του ΥΠΑΙΘΑ!

Το κλιμάκιο των συνδικαλιστριών του σωματείου, με επικεφαλής την πρόεδρο της ΕΛΜΕ, υλοποιώντας απόφαση του ΔΣ, επιχείρησε να παρέμβει σήμερα Τετάρτη 20-5-2026 το πρωί στον Σύλλογο Διδασκόντων του σχολείου, να μεταφέρει στους/τις συναδέλφους -ισσες το κάλεσμα της Ομοσπονδίας και την θέση του σωματείου μας, τα μέλη του να συνταχθούν με τον κλάδο και να ακυρώσουν στην πράξη τον διαγωνισμό τύπου PISA με συμμετοχή των εμπλεκόμενων στην στάση εργασίας της ΟΛΜΕ. Να τους ενημερώσει για το περιεχόμενο και τις επιδιώξεις των εξετάσεων της “ελληνικής” PISA και να τους καλέσει να αντιταχθούν στην κατηγοριοποίηση των σχολείων και την προσπάθεια του ΥΠΑΙΘΑ να επιβάλλει ασφυκτικό κλίμα και κριτήρια “αποτελεσματικότητας” στην σχολική καθημερινότητα, μετακυλίοντας τις σοβαρές ευθύνες του για την ποιότητα της Δημόσιας Εκπαίδευσης σε μαθητές -τριες και εκπαιδευτικούς. Επίσης σκοπεύαμε μέσω του κλιμακίου να διανείμουμε στους μαθητές και τις μαθήτριες σχετική επιστολή που είχε συντάξει η ΕΛΜΕ το 2025 προκειμένου να μεταφερθεί στους γονείς τους.

Δηλώνουμε: Κανείς και καμιά δεν μπορεί να φιμώσει την φωνή των εκπαιδευτικών και των σωματείων τους. Με την οργάνωσή τους και μια Ομοσπονδία που την συνενώνει πανελλαδικά όταν στέκεται στο ύψος των διεκδικήσεων και των αναγκών τους, μπορούν να προβάλουν εμπόδια στα αντιεκπαιδευτικά σχέδια της κυβέρνησης, να τα ανατρέπουν, να προασπίζουν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών -τριών τους.

ΝΑ ΑΝΑΣΤΑΛΕΙ Η ΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΑ ΜΑΘΗΤΗ ΜΑΣ

Το τελευταίο διάστημα, η κυβέρνηση έχει εντείνει την αντιμεταναστευτική πολιτική της, ακολουθώντας ένα δόγμα «μηδενικής ανοχής» απέναντι σε ανθρώπους - θύματα των αδικιών του υπάρχοντος συστήματος, που απλά ψάχνουν για ένα καλύτερο αύριο. Θύματα αυτής της πολιτικής είναι και οι ίδιοι οι μαθητές - τριες μας, όπως ο μαθητής μας Kone Daouda που φοιτά σε Εσπερινό ΕΠΑΛ ευθύνης της Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας. Ο Daouda φοιτά στην Γ΄ Λυκείου και θα αποφοιτούσε σε λίγες μέρες, ελπίζοντας με το απολυτήριό του να έχει μια καλύτερη ευκαιρία να δουλέψει και να ζήσει. Σε αστυνομικό έλεγχο όμως συνελήφθη γιατί δεν είχε τα «σωστά» χαρτιά, ύστερα από την απόρριψη της αίτησης ασύλου που είχε κάνει, γιατί έτυχε να κατάγεται από μία χώρα, στην οποία οι ελληνικές αρχές θεωρούν ότι είναι ασφαλές να ζει κανείς, και ας μαίνεται ο πόλεμος στις γύρω χώρες και ας απειλούνται οι κάτοικοι από τις πληγές συγκρούσεων. Ο μαθητής μας μεταφέρθηκε σε κέντρο κράτησης στην Ξάνθη, όπου και συνεχίζει να κρατείται ύστερα από την απόρριψη της αίτησης άρσης της κράτησής του.

Η περίπτωση του Daouda συμπυκνώνει ό,τι ζουν χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα, μεταξύ αυτών και οι μαθητές -τριές μας. Πέρα από όσες δυσκολίες έχουν βιώσει στους τόπους καταγωγής τους, θύματα πολύ συχνά του ιμπεριαλιστικού πολέμου στον οποίο η χώρα μας εμπλέκεται, πέρα από τον κίνδυνο που έχουν διατρέξει λόγω των παράνομων επαναπροωθήσεων, για τις οποίες η χώρα μας έχει πολλάκις καταδικαστεί, έρχονται εδώ με όνειρα για μια ζωή με καλύτερους όρους και τελικά αντιμετωπίζουν την κρατική εχθρότητα, την αναλγησία και την αδιαφορία.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τις καθυστερήσεις στην έναρξη και την υποστελέχωση των τμημάτων ΖΕΠ, τις ελλείψεις ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών με ό,τι αυτές μπορούν να σημαίνουν για παιδιά και νέους που βρίσκονται μόνα τους σε έναν ξένο υποτιθέμενα φιλόξενο τόπο ενώ μπορεί να φέρουν και βαθιά ψυχικά τραύματα από όσα έχουν βιώσει, την έλλειψη επαρκούς κρατικής μέριμνας για τις συνθήκες διαβίωσης τους εκτός σχολείου. Οι συνθήκες αυτές συνθέτουν ένα σκηνικό, που οι εκπαιδευτικοί μα και η αλληλεγγύη όσων ευαισθητοποιούνται, αλλά κυρίως και πάνω απ’ όλα ο κόπος των ίδιων πρέπει να καλύψουν την κρατική απουσία.

Και όλα αυτά συντελούνται ενώ βρίσκονται υπό τη μόνιμη απειλή διάφορων ρατσιστικών εκφράσεων, της φυλάκισης, της απέλασης, της βίας. Άνθρωποι που έχουν καταβάλει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να ενταχθούν σε ένα νέο περιβάλλον, με την προσφορά της εργασίας τους, με τον διαρκή αγώνα για μάθηση, καλούνται να δικαιολογήσουν ουσιαστικά την ίδια την ύπαρξή τους. Αποτελούν θύματα ενός μηχανισμού κρατών και κυβερνήσεων, που αφού καταληστεύουν τον πλούτο των πατρίδων των μεταναστών και των προσφύγων, αφού επιβάλλουν τον πόλεμο και την εξαθλίωση εκεί και ξεριζώνουν χιλιάδες ανθρώπους, τους εκμεταλλεύονται ως φθηνό εργατικό δυναμικό. Σε τελευταία ανάλυση τους αντιμετωπίζουν σαν πλήρως αναλώσιμους ρυθμίζοντας τις μετακινήσεις τους ανάλογα με τις ανάγκες της κερδοφορίας για εφεδρικό στρατό, χαμηλά μεροκάματα κ.ά..

Με την όξυνση της αντιμεταναστευτικής αυτής πολιτικής και την πρόσφατη ψήφιση του νέου νόμου Πλεύρη, έχουμε δει χιλιάδες αιτήσεις ασύλου να απορρίπτονται, οδηγώντας δεκάδες ανθρώπους, μεταξύ των οποίων και μαθητές-τριές μας, στη φυλακή και υπό τον κίνδυνο απέλασης. Ανθρώπους που βρίσκονται κατηγορούμενοι πλέον και ποινικά απλά και μόνο επειδή εξαναγκάστηκαν από την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο να βρεθούν να πασχίζουν για να ζήσουν με μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια στην χώρα μας!

Αποδεικνύεται και με τέτοια φαινόμενα το θεσμικό πλαίσιο των κρατών-μελών της ΕΕ ισοπεδώνει τους πιο αδύναμους και κατατρεγμένους την ίδια ώρα που λειτουργεί σε όφελος των ισχυρών, των εκμεταλλευτών του μόχθου των πολλών.

Στηρίζουμε τον μαθητή μας Kone Daouda και στεκόμαστε αλληλέγγυοι δίπλα του και δίπλα στους εκπαιδευτικούς του σχολείου του, σε μια κοινή προσπάθεια να βγει από το κέντρο κράτησης και να μπορέσει να πάρει μέρος στις απολυτήριες εξετάσεις, για να αποφοιτήσει ύστερα από 3 χρόνια συνεπούς προσπάθειας και καθ’ όλα αξιέπαινη σύμφωνα και με τους καθηγητές -τριες του, μέσα σε φοβερά αντίξοες για τον ίδιο συνθήκες.