28 ΦΛΕΒΑΡΗ - ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ -
ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ!
Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ,
ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ!
ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ 12:00 ΣΤΟ
ΣΥΝΤΑΓΜΑ
ΜΕ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ
Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται 3 χρόνια από το
προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 συνανθρώπους
μας και συγκλόνισε ολόκληρο τον λαό. Λίγες μέρες μετά, στις 23 Μάρτη, ξεκινά η
κύρια δίκη. Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε και δεν θα συνηθίσουμε το έγκλημα!
Δεν είναι «της μοίρας γραφτό» δύο τρένα να κινούνται στις ίδιες ράγες για 12
ολόκληρα λεπτά και να συγκρούονται... Η οργή μας, τόσο για το ίδιο το έγκλημα,
όσο και για τη διαρκή προσπάθεια συγκάλυψης που επιχείρησε η κυβέρνηση,
παραμένει ζωντανή και αμείωτη.
Το έγκλημα στα Τέμπη ήταν αποτέλεσμα και συμπύκνωση μιας
πολιτικής που θυσιάζει την ασφάλεια και τις ζωές μας στο βωμό του κέρδους,
μιας πολιτικής που προνοεί ώστε να θησαυρίζουν οι λίγοι και ισχυροί,
αδιαφορώντας για τις ανάγκες, ακόμα και την ίδια τη ζωή των απλών ανθρώπων.
Είναι η πολιτική της απαξίωσης του δημόσιου τομέα, της «απελευθέρωσης» της
αγοράς, της ιδιωτικοποίησης, που υλοποιούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις.
Γι’ αυτό και όσο κυριαρχεί η ίδια πολιτική, κρατικά και
εργοδοτικά εγκλήματα αποκαλύπτονται παντού: στη «Βιολάντα» και στον
ακήρυχτο πόλεμο των λεγόμενων εργατικών «ατυχημάτων» (περισσότεροι από 200
νεκροί μέσα στο 2025), στα δεκάδες θύματα και τις υλικές καταστροφές λόγω
καιρικών και φυσικών φαινομένων (Μάνδρα, Μάτι, Θεσσαλία κ.λπ.), στους υγρούς τάφους
προσφύγων και μεταναστών (Πύλος, Χίος κ.λπ.).
Στην εκπαίδευση,
η ίδια πολιτική της απαξίωσης και της ιδιωτικοποίησης εκφράζεται παντού: στα
σχολεία που λειτουργούν με ελλείψεις και σοβαρά προβλήματα ασφάλειας, στην
εργασιακή και μισθολογική απαξίωση των εκπαιδευτικών, στις αλλαγές που
προωθούνται για ένα σχολείο όλο και πιο φθηνό, ταξικό και κατηγοριοποιημένο
(αξιολόγηση, Εθνικό και Διεθνές Απολυτήριο, Τράπεζα Θεμάτων, Ωνάσεια,
ρευστοποίηση της ειδικής αγωγής, κατάργηση του άρθρου 16, ιδιωτικά
πανεπιστήμια, διαγραφές φοιτητών, κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου κ.λπ.).
Οι αντιδράσεις μάλιστα των εκπαιδευτικών
απέναντι σε αυτή τη συνθήκη αντιμετωπίζονται με αυταρχισμό και καταστολή: με
διώξεις, πειθαρχικά και απειλές για κατάργηση της μονιμότητας των ΔΥ και
μαζικές απολύσεις, για να θωρακίσουν ακόμα περισσότερο το κράτος απέναντι στις
δίκαιες διεκδικήσεις μας και να κατοχυρώσουν συνταγματικά το «δίκαιο» των λίγων
και του κέρδους.
Συναδέλφισσες/-οι
Όλη η ζωή μας έχει γίνει Τέμπη! Σε αυτό το καθεστώς ασφυξίας, ο
αγώνας για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης είναι όρος
επιβίωσης! Για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας
απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος αγώνας που να στρέφεται απέναντι
στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την
υπηρετούν!
þ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΗΝ
ΣΥΓΚΑΛΥΦΘΕΙ!
þ Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις στην
παιδεία, την υγεία, την ενέργεια, τις συγκοινωνίες! Αποκλειστικά δημόσια αγαθά για όλο το λαό!
þ Ανατροπή της αντιλαϊκής,
αντιεκπαιδευτικής, δολοφονικής πολιτικής των κερδών, και όλων των παραλλαγών
της!
Ή ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ