Η απολύτως απαράδεκτη συμπεριφορά της εκπαιδευτικού και διευθύντριας από γυμνάσιο των Σερρών, η οποία φίμωσε κυριολεκτικά μαθητή της, χρησιμοποιήθηκε από το γνωστό πλέγμα των συστημικών μέσων ενημέρωσης για να κατηγορηθεί στο πρόσωπό της όλος ο κλάδος. Για άλλη μια φορά, έφταιγαν οι εκπαιδευτικοί που δεν δέχονται να αξιολογηθούν ενώ κυβερνητικά και διοικητικά της εκπαίδευσης στελέχη βρήκαν εύφορο πεδίο να ζητήσουν περισσότερη αξιολόγηση που θα θεραπεύσει τέτοιες παθογένειες.
Η «εκπαιδευτικός που φίμωσε μαθητή» όμως είναι η μισή αλήθεια, η οποία ως γνωστόν είναι ένα ολόκληρο ψέμα! Αποκαλύφθηκε η ύπαρξη καταγγελιών σε βάρος της τα τελευταία χρόνια από εκπαιδευτικούς, από τον σύλλογο γονέων του σχολείου, από μαθητές και μαθήτριες. Μάθαμε πως το σχολείο είχε μονίμως λειτουργικά κενά, αφού οι εκπαιδευτικοί το απέφευγαν, ζητούσαν αποσπάσεις και βελτιώσεις, δεν το δήλωναν. Μάθαμε πως η συγκεκριμένη είχε διαγνωσμένα ψυχιατρικά προβλήματα και είχε διακόψει την αγωγή της. Μάθαμε ακόμα και κάτι που σκοπίμως παρέλειπαν οι ειδήσεις: Πως επρόκειτο για την επί χρόνια διευθύντρια του συγκεκριμένου σχολείου!
Η εκπαιδευτικός, η οποία είχε
καταγγελθεί από συναδέλφους της, με την παιδαγωγικά απαράδεκτη συμπεριφορά,
ψυχιατρικά ασθενής και οπωσδήποτε ακατάλληλη για την τάξη, πόσο μάλλον για την
διεύθυνση μιας σχολικής μονάδας, είχε αξιολογηθεί πολλές φορές και είχε κριθεί
πλήρως κατάλληλη από την διοίκηση ως διευθύντρια του γυμνασίου. Τα στελέχη της
εκπαίδευσης έλαβαν υπόψη τους όλα τα παραπάνω, γνωστά τοις πάσι, και έκριναν
ότι είναι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο για την θέση. Ακόμα χειρότερα: η ίδια ήταν
κατά τον νόμο αξιολογήτρια, δηλαδή έμπαινε μέσα στην αίθουσα των συναδέλφων
-ισσών για την ζωντανή παρατήρηση του μαθήματος, τους/τις έκρινε και μετρούσε,
εκείνη, η πολλαπλώς αξιολογημένη, το παιδαγωγικό κλίμα της τάξης τους και την
διοικητική και υπηρεσιακή τους επάρκεια!
Από το περιστατικό αυτό απορρέουν τα
εξής ενδιαφέροντα συμπεράσματα:
1. Η διοίκηση μπροστά σε τέτοια προβλήματα
όχι μόνο δεν τα αντιμετωπίζει αλλά τελικά τα εκτρέφει και τα μεγεθύνει. Η
διοίκηση της εκπαίδευσης στις Σέρρες, η ΔΔΕ και ο Περιφερειακός Διευθυντής ήταν
πλήρως ενήμεροι/-ες για το κλίμα φόβου και το αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας του
σχολείου, για το προβληματικό παιδαγωγικά και εργασιακά περιβάλλον, ανεξάρτητα
από το όποιο υπόβαθρο του προβλήματος. Δεν έκανε καμία ενέργεια όμως παρά το
ότι είχε απολύτως και την αρμοδιότητα και τα μέσα. Έχουμε και στα σχολεία ευθύνης του σωματείου
μας πολλαπλά τέτοια παραδείγματα που έχουν καταγγελθεί εκκωφαντικά με
συναντήσεις, έγγραφα, υπομνήματα, ανακοινώσεις, καταγγελίες, παραστάσεις
διαμαρτυρίας, τόσο από την ΕΛΜΕ όσο και από συναδέλφους/-ισσες, συλλόγους
διδασκόντων/-ουσών, ενώσεις και συλλόγους γονέων. Η διοίκηση ενδιαφέρεται απλώς
να «κάνει την δουλειά της» και όταν «σκάσει η βόμβα» πέφτει δήθεν από τα
σύννεφα. Αρκεί να προχωράει στα σχολεία όλη η αντιεκπαιδευτική ατζέντα της
εκάστοτε κυβέρνησης, αδιαφορεί για τις καταγγελίες και τις εκκλήσεις για την
ουσιαστική λειτουργία του σχολείου και τα πολλαπλά προβλήματα που ανακύπτουν.
2. Οι εκπαιδευτικοί που αποφασίζουν,
σεβόμενοι/-ες τον παιδαγωγικό τους ρόλο, να αναδείξουν και να καταγγείλουν
προβλήματα, είτε βρίσκουν τοίχους αδιαπέραστους είτε, συχνά αντιμετωπίζουν οι
ίδιοι/-ες διώξεις με βάση το απαράδεκτο πειθαρχικό πλαίσιο περί “κακόβουλης
κριτικής στην υπηρεσία”. Κλίμα φόβου και αυταρχισμού επιβάλλεται από τα πάνω
μέσα στα σχολεία και μια καταγγελία για το πραγματικό παιδαγωγικό πρόβλημα του
αυταρχισμού της διεύθυνσης ενός σχολείου «θάβεται». Πρόκειται για μια συνειδητή
επιλογή να διαμορφωθεί ο φοβισμένος «σκυφτός» δάσκαλος που δεν θα αντισταθεί
στο αυτόνομο, ταξικό εμπορευματοποιημένο σχολείο και θα διδάξει την υποταγή και
στους/στις μαθητές/-τριες.
3. Η αξιολόγηση δεν πρόκειται να σώσει τα
σχολεία από τους “κακούς” εκπαιδευτικούς. Αντίθετα, αποτελεί το κύριο εργαλείο
για την σφοδρή επίθεση στο δημόσιο σχολείο και δεν έχει να επιδείξει ούτε ως
άλλοθι την στοιχειώδη πρόληψη τέτοιων περιστατικών.