Άμεση απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση στις 14 Ιούλη!
Η κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση μέσα στον Αύγουστο στη Βουλή, μέσα στο καλοκαίρι, αλλαγές στο Σύνταγμα που σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και συνολικά του λαού. Επιχειρεί να κατοχυρώσει συνταγματικά μια σειρά αντιδραστικές τομές, που ήδη υλοποιούνται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέτοντας ως στόχο την απόλυτη ευθυγράμμιση με το ευρωενωσιακό δίκαιο, αποκαλύπτοντας το πραγματικό αντιλαϊκό πρόσωπο του «κράτους δικαίου της ΕΕ» που έχουν κάνει σημαία τους τα κόμματα του κεφαλαίου. Με τις προτάσεις της, η κυβέρνηση ουσιαστικά ομολογεί ότι η ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι βασικό προαπαιτούμενο για να «θωρακιστεί» η οικονομία, δηλαδή να στηρίζονται απλόχερα τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και η μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ. Όλη η συνταγματική αναθεώρηση κινείται σε αντιδραστική κατεύθυνση, αλλά υπάρχουν κάποια άρθρα που ιδιαίτερα αφορούν τους δημοσίους υπαλλήλους, τους εκπαιδευτικούς και το χώρο της εκπαίδευσης συνολικά.
Κεντρική θέση στο σχεδιασμό της κυβέρνησης έχει η αναθεώρηση του άρθρου 103 με το οποίο κατοχυρώνεται η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Ο στόχος τους είναι καθαρός: να ανοίξει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση, πλέον και με τη συνταγματική βούλα, τη δυνατότητα να απολύει εργαζόμενους στο Δημόσιο.
Η κυβέρνηση επιδιώκει να γυρίσει το ρολόι της ιστορίας πάνω από 100 χρόνια πίσω σε εποχές που οι δημόσιοι υπάλληλοι απολύονταν με συνοπτικές διαδικασίες και ήταν άμεσα εξαρτημένοι από την εκάστοτε κυβέρνηση. Ενδεικτική των προθέσεων είναι η σύνδεση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων με την αξιολόγηση. Πρόκειται για μια επιλογή που επιχειρεί να μονιμοποιήσει την αξιολόγηση ως μηχανισμό πειθάρχησης, ελέγχου και τελικά εργασιακής ανασφάλειας. Πραγματικός στόχος είναι η διαμόρφωση ενός δημόσιου τομέα όπου ο εργαζόμενος θα καλείται να συμμορφώνεται με κάθε κυβερνητική επιλογή, χωρίς δικαίωμα αμφισβήτησης, διεκδίκησης και συλλογικής δράσης.
Για τους εκπαιδευτικούς, η συζήτηση αυτή δεν γίνεται στο κενό. Ας θυμίσουμε το πρωτοφανές κύμα πειθαρχικών διώξεων που έχει εξαπολυθεί τα τελευταία χρόνια απέναντι σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς λόγω της συμμετοχής τους στις συλλογικές αποφάσεις του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση. Η επιδίωξη συνταγματικής σύνδεσης της αξιολόγησης με τη μονιμότητα και την υπηρεσιακή εξέλιξη έρχεται να προσδώσει ακόμη πιο μόνιμα χαρακτηριστικά σε αυτή την πολιτική. Πρόκειται για μια προσπάθεια επιβολής ενός σχολείου όπου η συμμόρφωση θα επιβραβεύεται και η συλλογική διεκδίκηση θα τιμωρείται.
Δεν τους φτάνει η αναθεώρηση του άρθρου 103 για να ανοίξει ο δρόμος των απολύσεων στο Δημόσιο. Βάζουν στο στόχαστρο και το άρθρο 16, για να γίνει συνολικά η Ανώτατη Εκπαίδευση ακόμα πιο ακριβή και απρόσιτη για τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας. η αναθεώρηση του άρθρου 16 έρχεται να ολοκληρώσει μια πορεία ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης. Η ίδρυση ιδιωτικών ιδρυμάτων στην ανώτατη εκπαίδευση, η διαρκής υποβάθμιση της δημόσιας χρηματοδότησης και η ολοένα μεγαλύτερη λειτουργία της εκπαίδευσης με όρους αγοράς διαμορφώνουν ένα τοπίο όπου το δικαίωμα στη μόρφωση μετατρέπεται σταδιακά σε ατομική και οικογενειακή υπόθεση, αντί για κοινωνικό αγαθό που οφείλει να εγγυάται το κράτος.
Την ίδια στιγμή, η προτεινόμενη αναθεώρηση του άρθρου 79, με τη συνταγματική κατοχύρωση αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών, επιχειρεί να μετατρέψει τη λιτότητα σε μόνιμο συνταγματικό κανόνα. Αν οι κοινωνικές δαπάνες υποταχθούν ακόμη περισσότερο στους στόχους της «δημοσιονομικής σταθερότητας», τότε η υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας δεν θα αποτελεί απλώς κυβερνητική επιλογή αλλά συνταγματικά κατοχυρωμένη κατεύθυνση. Τα αιτήματα για περισσότερους εκπαιδευτικούς, μικρότερα τμήματα, σύγχρονες σχολικές υποδομές και ουσιαστική στήριξη των μαθητών θα αντιμετωπίζονται ως δημοσιονομικό πρόβλημα και όχι ως κοινωνική ανάγκη. Επιδιώκει οι δίκαιες διεκδικήσεις μας για αύξηση της χρηματοδότησης στην Υγεία, την Πρόνοια και την Παιδεία, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, να βαφτίζονται «μη δημοσιονομικά βιώσιμες» και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο.
Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», την ώρα που θα ματώνουμε για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους.
Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” που υπερασπίζεται η ΝΔ και τα κόμματα που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά και οργανωμένα!
Υπάρχει ήδη πλούσια πείρα από την «κατάργηση στην πράξη της μονιμότητας στο Δημόσιο» που υλοποίησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις. Χιλιάδες συνάδελφοί μας δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει και στην ποιότητα των υπηρεσιών προς τον λαό. Τώρα επιδιώκουν να βάλουν και συνταγματική βούλα σε αυτή την κατάσταση. Να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον φόβο της απόλυσης.
Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός με τη διάλυση των δημοσίων υπηρεσιών από την πολιτική που ασκείται. Παράλληλα η τρομοκρατία θα γίνει καθεστώς και όσοι αντιδρούν στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και την αξιολόγηση που θα την υπηρετεί θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης.
Απορρίπτουμε αυτούς τους σχεδιασμούς. Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα και οργανώνουμε τον αγώνα, μέσα από τα σωματεία μας, για να αποτραπεί στο σύνολο της η συνταγματική αναθεώρηση για αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, ποιοτικές υπηρεσίες για τον λαό.
Δίνουμε μαζική, μαχητική πρώτη απάντηση με πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ στις 14 Ιούλη με στάση εργασίας 11:00-14:00 για όλο το δημόσιο.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ
14 ΙΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ
Απαιτούμε:
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
- Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
- Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
- Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες, επιστροφή του κλεμμένου ΜΚ και επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης.
- Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της προστασίας του περιβάλλοντος. Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία.
- Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
- Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.
